Onze eeredienst - pagina 413

BEDIENING VAN DEN HEILIGEN DOOP.

409

worden afgetrokken. Persoonlijk en subjectief moet de Dienaar bij den Doop schuil blijven. Niet zijn woord, het woord van de kerk moet geheel de bediening beheerschen. En dit hierom, omdat al zulke toespraken

zich

steeds

meer op

het

gevoel richtten, en daarom

bij

voorkeur de moeders op den voorgrond plaatsten. bij bij

den Doop steeds meer terug. den

Doop

presenteert,

Dat

hij

werd vergeten.

Zoo trad de vader en niet de moeder het kind De moeder was een meer

gevoelig object voor zulk een toespraak, en vandaar dat het sentiment al zulke toespraak de overhand kreeg. Iets wat geheel thuis hoorde aan het eind der 18 e eeuw, toen een predikant onvoldaan den kansel verliet, zoo er niet tenminste een enkel persoon flauw was ge-

vanzelf in

vallen,

maar

niet

heel ons kerkelijk

meer past in onze 20 e eeuw, nu gezonder opvatting wezen beheerscht.

Eenmaal ingevoerd, eindigt de toespraak altoos met den Doop zelf de schaduw te stellen, en bovendien is er dit nadeel aan verbonden, dat de meeste Doopouders dan wachten tot een prediker aan de beurt is, die van zulke toespraken veel werk maakt en ze op het roerendst weet voor te dragen. Juist dit echter toont, hoe men door zulke toevoegsels aan het Formulier steeds meer van de wijs raakt. Wie zijn kind niet gaarne door dezen of dien predikant gedoopt ziet, maar er op staat dat het juist door den predikant van de schoone, roerende toespraak zal gedoopt worden, zoekt den prediker en de streeling van zijn eigen gevoel, maar zulk een is het niet om den Doop te doen. Zoo ziet men hoe zulk een verkeerde gewoonte invreet en den Doop Tienmaal schooner dan de roerendste toespraak is de Dankbederft. zegging die op den Doop volgt. Maar schuift men de toespraak tusschen Doop en Dankzegging in, dan wordt ook die Dankzegging tot in

een formule verlaagd die

men zoo

snel mogelijk

afraffelt,

om

er straks

nog een eigen Dankzegging aan toe te voegen, die alweder den Dienaar Men mag er plaats van het Sacrament op den voorgrond plaatst. in zich dan ook als een gunstig teeken van ons kerkelijk leven in verblijden, dat niet alleen tal van Dienaren steeds meer van deze toespraken hebben afgezien, maar dat ook de ouders steeds meer hebben leeren verstaan, dat zulk een toespraak er niet bij hoort en den Doop voor hun besef niet verhoogen, maar in beteekenis verlagen zou. Onze vaderen

in

de 16 e eeuw verstonden

kerken er van afgedoold. der vaderen

zijn

dit onmiddellijk.

Later zijn onze

Gelukkig dat velen thans reeds

teruggekeerd.

tot

den geest

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen