Onze eeredienst - pagina 238

KNIELEND BIDDEN.

234

tische

om

saamgewerkt,

ongelegenheid

het

nederknielen

onder het

in onbruik te doen komen. En toen nu de oude stoelen allengs door nieuwe stoelen moesten vervangen worden, hebben kerkmeesters ten slotte een ander soort stoelen aangebracht, die wel voor het zitten,

bidden

maar

niet meer voor het knielen waren ingericht. Ook, zegt Voetius, werkte het stovenstelsel hiertoe mede. Gelijk nog in sommige groote kerken, waagde men er de Gemeente aan, om bij de felste koude in geheel onverwarmde gebouwen twee uren lang Wat ziekte en sterfgevallen dit na zich gesleept heeft, is te zitten. Dit bracht de gewoonte in zwang, dat de vrouw niet te berekenen. de stoof met koperen hengsel meebracht, en dat de dame deze hengEn nu sprak het wel selstoof door haar dienstbode liet klaar zetten. vanzelf, dat dit stovengebruik het omkeeren van den stoel nogmaals

bemoeilijkte.

Een tijdlang leidde dit tot groote verwarring. De één knielde nog, tweede stond op, een derde bleef zitten. Enkele predikanten drongen van den kansel nog op het nederknielen aan, anderen pleitten een

voor het staande bidden. Van lieverlede kreeg toen en

overhand,

toen

knielen

eigenlijk

knielen

in

te

doen.

En wat scheiding

mochten

ten

een

onbruik.

uit

Roomsch

Men

gewoonte over de andere de Engeland de meening indrong, dat

ééne

de

slotte

overblijfsel was, raakte ten slotte alle

dorst het de één voor den ander niet

Reeds Voetius moest het tegen het staan of zitten aanbelangt,

ingang, dat de biijven

geldende reden

meer

aanval verdedigen.

vond toen allengs de onderopstaan, maar de vrouwen

mannen moesten

iets waarvoor Voetius kunnen bedenken.

zitten, te

allerlei

zelf zegt,

geen enkele

LIV.

Knielend bidden.

(Vervolg.)

Nadat eenmaal practisch het knielen in de vergadering der geloovigen, except bij den Doop van de volwassenen en bij de eerste Bevestiging van de Dienaren des Woords, in onbruik was gekomen, heeft men niet nagelaten er een theorie van te maken, dat knielen ons, verlosten des Heeren, niet meer voegde.

Daarbij sloot

men

zich aan

bij

een practijk der oude Christelijke kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen