Onze eeredienst - pagina 324

CONTACT MET DE HOORDERS.

320

Geheel afgescheiden hiervan is echter in een „vergadering van geloovigen" zeer wel te ontdekken, of de prediker in levend contact met Als de aanwezigen ongezijn gehoor is, dan wel zulk contact mist. duldig worden, en zich moeilijk stil kunnen houden, als ze rond of erger nog, als ze zitten te kijken, of in hun kerkboek bladeren zekere neiging tot geeuwen niet onderdrukken kunnen, met hun te ;

zware

moeite krijgen, en ten slotte bedenkelijke wendingen

oogleden

met hun hoofd maken, die maar al te veel aan slaap doen denken, kan men veilig zeggen, dat het contact te zeer ontbreekt. De woorden gaan dan over de hoofden heen, het gesprokene boeit niet en pakt niet, en er is verademing op veler aangezicht te ontdekken, als het eindelijk uit

is.

Merkt men daarentegen, dat de aanwezigen één gehoor zijn dat in den buitensten omtrek de hoofden zich rekken, om zich geen woord als het muisstil wordt, zoodat men een speld kan te laten ontgaan hooren vallen en almeer aller oog en oor zich naar den prediker richt, om in gespannen aandacht hem te volgen, zoodat onder dat volgen een uitdrukking van instemming en welbehagen en genieting uit het ;

;

;

levendig

oog en

de zich

licht

bewegende gelaatstrekken

spreekt,

—

dan voelt men dat het contact tusschen spreker en hoorders volkomen is, en dat juist daardoor het woord er in gaat. Het sterkst komt dit verschil uit bij denzelfden prediker en in dezelfde predicatie. Dan toch komt het voor, dat de prediker eerst zijn gehoor had,

vast kwijt

is.

dat

hij

Zoolang

het daarna losliet, en dat hij

zijn

gehoor dan vast

hij

het ten stotte geheel

heeft, spreekt hij

goed,

is

hem een lust, kan hij in de stilte met zachte stem volmaakt zijn gehoor hem welsprekend. Maar is hij straks zijn gehoor kwijt, dan poogt hij door harde stem te dwingen wat zich niet dwingen laat, wijkt de ruste van hem, en voelt men dat zijn geest verward raakt. En ten slotte spreekt hij nog wel woorden, maar van een spreken tot zijn gehoor is geen sprake meer. Hieraan voelt men terstond, welke groote beteekenis voor de prediking aan dit vraagstuk van het contact toekomt. Nu kan het contact van een spreker met zijn gehoor van zeer onderscheiden aard zijn. Men kan dit contact verkrijgen door aansluiting te zoeken met het verstand, met de verbeelding, met de geestelijke beseffen, met de herinnering, met het hart, of met het gevoel zijner het

spreken

staan, en

hoorders. Hij,

wiens

kracht

ligt

in

het bondig betoog, in het

neeren, in het logisch denken, zal van zelf geneigd

stemmig rede-

zijn,

om

het con-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen