Onze eeredienst - pagina 480

BEDIENING VAN HET HEILIG AVONDMAAL.

476

genieten,

ziele

zoowel

Zichzelven, als de verdiensten zijns lijdens en ster-

voedende,

vens;

sterkende

door het eten

en

vertroostende

zijns vleesches,

onze arme troostelooze

en haar verkwikkende en verma-

kende door den drank zijns bloeds". Juist zooals ook in den Catechismus beleden wordt, zie het antwoord op vraag 79 dat er niet alleen een verzinbeelding plaats grijpt, zoodat „gelijk als brood en wijn dit tijdelijk leven onderhouden, alzoo ook het gekruisigd lichaam en vergoten bloed van Christus de waarachtige spijs en drank zijn, waardoor onze zielen ten eeuwigen leven gevoed worden", maar dat „veel meer ook door deze zichtbare panden en teekenen verzekerd wordt, dat wij zoo waarlijk zijns waren lichaams en bloeds door de werking des H. Geestes deelachtig worden, als wij deze heilige waarteekenen met den lichamelijken mond tot zijn gedachtenis ontvangen". Hetgeen het Sacrament tot Sacrament maakt, is alzoo niet het teeken op zich-zelf, maar het teeken door Christus gebruikt als middel, om door de werking van den Heiligen Geest, een geestelijk iets in onze ziel tot stand te brengen. Wie aanzit aan den disch en het gebroken brood eet en den vergoten wijn drinkt, ondergaat een geestelijke wer-

—

king

die

Christus

in

hem

—

Niet wij

uitoefent.

maken

het Sacrament,

kunnen slechts het brood en den wijn aanrichten. En eerst door dien Christus zelf uit den Hooge op ons nederziet, en uit den Hooge een actie in ons tot stand brengt, wordt de plechtigheid die wij hebben aangericht, het middel om ons zijn geestelijke weldaad te doen ontvangen en genieten. Gelooven, wie aanzitten, dit niet, zoo is de werking weg en houdt het Sacrament op Sacrament te zijn. Immers de werking van Christus in de ziel, heeft niet mechanisch plaats, maar in verbinding met het geloof. Juist daarom echter kan het Avondmaal niet van ons, maar moet wij

het bij

van

Christus

elkander

zeggen:

Laat

uitgaan.

zelf

zittende

Men kan

niet

zoo eens

nu even saam Avondmaal houden.

ons

als vrienden

en geestelijke dingen besprekende, tot elkander

Avondmaal zijn. moet toekomen.

Het

is

Niet

wij

schenkt het ons.

Het

is

Dat zou geen

Avondmaal maar Hij instelling. En alleen

altoos van Christus dat ons het

dragen het Avondmaal

zijn instituut, het is zijn

Hem

op,

van Hem ons toekomt, wordt hetgeen plaats grijpt als Sacrament door ons genoten. Dit nu moet daarin uitkomen, dat het bediend wordt door het ambt. Niet om daardoor de personen in het ambt te als

het

verheffen. Integendeel, in

Ze dienen, ze bevelen

voeren

stellen

ze

uit.

hun ambten

zich

Als

in in

zijn

dienst,

een

ze niets dan dienstknechten.

ze ontvangen bevelen, en die

oorlog de bevelhebber van het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen