Onze eeredienst - pagina 247

ABSOLUTIE.

komen,

betrekking hebben op belijdenis van zonden rechtstreeks

die

en onmiddellijk voor

maar reeds

ring,

243

uit

God den

Heere, behoeft wel nauwelijks herinne-

de aangehaalde plaatsen

blijkt

dan toch, dat er

de Heilige Schrift ook gehandeld wordt van belijdenis van zonden voor menschen, en van een vergiffenis van zonden die door menschen in

ons verklaard wordt. Het staat vast: 1". dat onder de Israëlietische bedeeling het belijden van de zonden waarmede men zich verschuldigd had, plicht was, en dat er offeranden geboden waren om de gebondenheid aan deze schuld los te maken; en 2". dat zij die door Johannes gedoopt zijn, hem vooraf hun zonden beleden. 3". Dat de Apostelen belijdenis van zonden

aannamen

én kort voor

En

dat Jezus én te Caesarea Philippi hemelvaart aan zijne apostelen de „macht der sleu-

aanbevalen.

en

zijn

4.

telen" heeft gegeven, en dat deze „macht der sleutelen" ook doelde

vergeven

het

op

kwijtschelden, of op het houden en vastleggen van

en

iemands zonden. Zegt dus iemand, dat elke tusschenkomst van menschen

in

het stuk

der Schuldbelijdenis en der Schuldvergiffenis onheilig en verwerpelijk

zoo

is,

zijn

zulk

gaat

Apostelen

een tegen de Heilige

schrift,

tegen Jezus en tegen

in.

Onze vaderen hebben in de dagen der Reformatie die stelling dan ook nimmer verkondigd. Het onderling onder broederen belijden van elkanders zonden hebben ze niet ontraden, maar krachtens het apostolisch getuigenis aangeraden. En de macht van „de sleutelen des

hebben onze kerken

hemelrijks"

Catechismus

macht

is:

officieel

in

den Heidelbergschen

aldus omschreven, dat er tweeërlei uitoefening van deze 1.

in

de

verkondigen

der

kondigd

openlijk

openbare

vergadering der geloovigen door het

door de uitoefening van het recht van ban en weeropneming van hen die zich grovelijk kwamen te misgaan. Het eerste geschiedt, naar luid van Antwoord 84, „alzoo, als, volgens het bevel van Christus, aan de geloovigen, allen en een iegelijk, veren

absolutie,

en

betuigd

2.

wordt, dat hun, zoo dikwijls als

zij

de

met een waar geloof aannemen, waarachtiglijk hunne zonden van God, om der verdiensten van Christus' wille,

beloftenis des Evangelies alle

vergeven

daarentegen

allen ongeloovigen, en die zich niet van verkondigd en betuigd wordt, dat de toorn Gods en de eeuwige verdoemenis op hen ligt, zoolang als zij zich niet bekeeren naar welk getuigenis des Evangelies God zal oordeelen, beide in dit

harte

zijn;

bekeeren,

;

en

in

En

het

toekomende leven".

het tweede grijpt alzoo plaats naar luid van

Antwoord

85,

„als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen