Onze eeredienst - pagina 39

HET ALTAAR.

35

Ons heiligdom is daarom niet me er op aarde, maar in den hemej. Onze priester niet meer een zondig mensen, maar de Christus in de hemelen. En onze offerande is niet meer iets, dat wij Gode opdragen, maar datgene wat ons van Godswege wordt aangeboden in het Lam, dat geslacht

Int egendeel

dat voor ons stierf en overwon.

is,

on tkent

Natuurlijk

de

ze beaamt

dit.

Roomsche kerk Maar nochtans

dit

seering van de rijke en volle genade die hier in

aan

op zich zelf niejt. gemeend, de realiligt, te moeten binden

alles

heeft ze

een menschelijke daad, die op aarde geschieden zou, en waarbij

ze gestreefd heeft naar de verbinding van deze beide ideeën, zijds

alle

heil

uit

de eeuwige offerande van Christus

af te

om

eener-

leiden, en

de priesterlijke bediening van een offerande op het beneden in stand te houden. Uitgangspunt hiervoor bood het heilig Avondmaal. Bij dat heilig Avondmaal werd een tafel gebezigd, op die tafel werd het brood gebroken en de beker rondgediend, en bij die tafel was er een die voorging, onderwijl de anderen er lijdelijk bij verkeerden. In meer dan één hoogaltaar, b.v. in dat van den Dom te Halberstadt, en in het Romaansche altaar van het Stift Molk, is zelfs thans nog die afleiding van het altaar uit de „tafel des Nieuwen Verbonds" zichtbaar, in zooverre deze beide altaren nog pooten hebben waarop ze rusten. Daar echter het tafellaken, dat van de Avondmaalstafel afhing, al spoedig tot op den grond reikte, iets waardoor de pooten van de tafel onzichtbaar werden, is voor de tafel allengs een langwerpige steenen of houten vierhoek in de plaats gekomen, en zoodoende de toch

anderzijds

altaar hier

oorspronkelijke

tafel

geheel

Het aanzitten aan de een

nederknielen

van

tafel

in

een steenen of houten altaar overgegaan.

verviel hierdoor, en

de enkelen voor het

werd vervangen door

altaar, gelijk dit zelfs

nu

nog vaak in de Luthersche en Episcopale kerk plaats grijpt. Onze Gereformeerde ke rken hebben dan ook niet alleen negatief het altaar uit onze kerkgebouwen verwijderd, maa r er positief het aanzitten aan de Avondmaalstafel voo r in de plaats geb racht. De gewoonte in sommige Gereformeerde kerken van Frankrijk en Zwitserland, om brood en wijn rond te dragen, naar een ieder op zijn gewone zitplaats, of ook, aan de enkele geloovigen, den een na den ander, aan

een

oordeelen

kleine is.

tafel

te

bedienen,

is

een inconsequentie die

te

ver-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen