Onze eeredienst - pagina 356

352

DE KERKELIJKE PLECHTIGHEDEN.

omdat de

sterke uitbreiding van de schare der geloovigen op den duur dat verwaarloozen van de vormen verbood. Er zijn ook in het godsdienstig leven tijden van verheffing, tijden van evenwicht en tijden van inzinking. Men moge dit betreuren, maar het is eenvoudig zoo. De verheffing des geestes, waarin Israël na de Roode Zee te zijn doorgetogen aan den oever stond, was schitniet,

terend

en

bezielend,

maar ze

hield geen stand toen de lange

woes-

begonnen was.

Zoo lang de apostelen nog leefden, heerschte er in het eerste jonge leven der pas opgekomen en vervolgde Gemeenten, een zeer hooge stemming des gemoeds, die het saamleven rijk maakte, maar deze week en zonk in, toen na den dood der apostelen en na het ophouden der vervolging het leven zijn gewonen loop hernam. En zoo ook was het in de dagen der Reformatie, in de dagen tijnreis

van het Réveil, en zelfs in de dagen der Scheiding en der Doleantie. Telkens begon het met een heilige verheffing des geestelijken levens, die koesterend en weldadig aandeed, maar steeds volgden kalmer dagen waarin de gewone stemming des gemoeds haar rechten hernam. Dit onderscheid nu oefende steeds rechtstreekschen invloed op de wijze

waarop de eeredienst toeging. geestelijk leven zoo

In dagen van hooge stemming was het opgewekt, dat men naar niets anders dan naar het

genoeg aan had, en volop genoot in de van den Geest onder predicatie, gebed en gezang uitging.

geestelijke vroeg, er in elk opzicht rijke uiting die

Maar werd de stemming meer een

kwam

ze

vormen van

dat

de

inzinking geestelijke

vormelijke

richtte,

in

natuurlijk

ordinaire, een

evenwicht, dan

dan deed zich het uiting zich inkromp en aan,

uiting,

die

zich

meer op

meer gelijkmatige,

had men behoefte aan

En braken de droeve da-

die de geestelijke uiting steunden.

gen de

meer

pijnlijk verschijnsel

de

haar

kracht

voor,

verloor, en

zinnen dan op de

ziel

de overhand verkreeg.

En bij dit eerste verschijnsel kwam dan als vanzelf het tweede, waarop we wezen, de grootere toevloed der schare. De kerken in de dagen der apostelen waren blijkbaar klein. Men vergaderde aan huis in een opperzaal. Kerkgebouwen had men nog niet, en men had ze zelfs niet noodig. Wat in Jeruzalem op den Pinksterdag plaats greep, vormde een uitzondering. Die drie- en vijfduizend, waarvan we lezen, ware een scharen uit alle streken en oorden saamgevloeid, die voor het mecrendeel na het feest Jeruzalem weer verlieten, en nergens is in de apostolische letterkunde ook maar een spoor

te

ontdekken van een kerk, die haar zielen reeds

en tienduizenden zou hebben geteld.

bij

duizenden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen