Onze eeredienst - pagina 186

HET VOTUM.

182

van

God

voor

het

hetzelfde oogenblik

zielsoog

honderden, soms

bij

moet plaats

Dan moet

grijpen.

bij

duizenden, op

er een teeken ge-

geven worden, opdat allen schier op hetzelfde moment hun gedachten saamvoegen en richten op den Eeuwige. Dat teeken nu kan gegeven

worden door een bazuin boven den klank va n snaar gesproken

fee ken

Het gebed

is

hier

juist

als

men

zijn

Nog

altoos

is

of

ander instrument, maar het woord staat

of koper, en

daarom

tfè~ëilf~~riet

votum _als

in.

het

daarom de

plaats

om

iets te

zeggen van het

stil

plaats inneemt. bij

ons gewoonte, dat wie „de kerk" binnenkomt,

hebben bereikt, als man staande, en als vrouw zittende, een persoonlijk gebed fluistert. Hoog slaan we de waarde van dat „stil gebed" niet aan. Doel en strekking er van is natuurlijk, om zijn zin en gedachten tot het „heilige" te verzamelen en van zijn God een zegen te begeeren op wat te geschieden staat. Integendeel we achten zulk Hiertegen hebben we natuurlijk niets. een gebed begeerlijk. Er is zooveel dat afleidt en verstrooit. Satan maakt zich met „de kerk" zoo druk, en slaat nooit een kerkgalrg" over, om te verstoren, zoo dat we wel waarlijk naar een geest elijk wapen grijpen mogen, om meester over onze ziel te^BTyVuii. Ook bktt, wie de liefde kent, niet alleen voor zich zelven, maar ook voor anderen. Ook voor hem, die in den dienst des Woords zal optreden. Alleen maar, we zouden zulk „stil gebed" liever thuis zien p laats hebben, ten einde daardoor te meer nog al wat naar vertooning zweemt na

te

zijn

plaats te

mijden.

De vrouw

is in dit opzicht nog gelukkig. Ze bidt zittende en niemand merkt er van. Maar een man blijft er bij staan, en houdt veelal hoed of pet er bij voor zijn gelaat, als om zich af te zonderen. Maar juist daardoor loopt hij in het oog. Ieder ziet wat hij doet. Ook hoe lang hij bidt. En dan is de ziel soms zoo onvrij, dat ze meer denkt aan de menschen die naar ons zien, dan aan God tot wien het gebed moet uitgaan. Ook is er in dit gebed iets onordelijks. Als iemand bidt, moet wie met hem is, daar eerbied voor hebben, en stille zijn. De gewoonte die aan sommiger tafel heerscht, dat als er een te laat, na het gebed, komt aanzitten, de anderen maar dooreten, en doorrammelen onderwijl hij iets meesmuilt, vinden we afschuwelijk. Laat ieder dan stil zijn, en laat zoo het gebed plaats .

grijpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen