Onze eeredienst - pagina 343

HET NAQEBED.

Dit tot

meest

de

voor den prediker,

noodig

is

stillen

overgang Niets

om

behoeft

toch

is

zonder

dat

wordt

manier

die

het

wat anderen vorm. nu ook

in

alsof

tot

het

verschil

er

den

toon des gebeds af

stillen

predicatie,

zijner

slot

toon en taal

in

den almachtigen

tusschen het spreken

er

woord gekomen, een

zijn

is

te

in

in

te

de soms

het gebed

Op

merken.

nagebed een verlengstuk van de preek, alleen Het is, of hij, na eerst de Gemeente te hebben

toegesproken, doet,

het slot zijner predicatie

in

onbetamelijker, dan dat de prediker

opgewonden stemming van overgaat,

die,

hoogste uiting van

bezielde,

dalen.

339

tot

God

gaat toespreken, en dat

de Gemeente en het spreken

God den Heere, ternauwernood onderscheid bestond. Men voelt, dit voegt niet. Op die wijs is het geen bidden.

tot

Zoo-

doende komt het gebed niet tot zijn recht. Van daar de noodzakelijkheid, om, is de predicatie ten einde, een oogenblik pauze te laten intreden. Niet te lang. De Gemeente moet niet ongeduldig worden. Maar toch een pauze van een anderhalve Alleen zoo kan minuut. Alleen zoo komt de prediker tot zich zelf. zijn stemgeluid de overgang maken uit den hoogen toon in de diepte van den toon des gebeds. En ook kan alleen op die wijs zijn geest de verootmoediging voor zijn God ingaan, om den Koning der in koningen

niet

anders dan met

Ook voor de Gemeente

is

stillen

eerbied

te

naderen.

zulk een korte pauze noodzakelijk.

Bij

een aangrijpende predicatie hield vooral het boeiend slot de Gemeente in

Ze

spanning.

is

meegenomen.

Ze

is

aan eigen denken ontrukten

door de gedachte van den prediker meegesleept. langdurig

hooren

ten

slotte

geheel

passief.

Ze werd onder het

Doch

juist dit

mag

de

Ze moet zelve meebidden, en dus in actief zijn. Was ze tot op het Amen geboeid door den prediker, nu moet aller gedachte en bezinning zich van den prediker richten op den Heere God. Dit nu vormt zielkundig een overgang, en die overgang eischt een oogenblik pauze. Hoe beslist die overgang uit het leven in het gebed en uit het

Gemeente

gebed

in

het

gebed

niet zijn.

het leven meespreekt, kunt ge zelf aan

uw

disch ontwaren.

Als er door het hoofd van het gezin overluid gebeden werd, en onder het

gebed

het

Amen

oogen

zich

oog gesloten en aller handen toegevouwen waren, en het gebed, dan is er het eerste oogenblik, als de weer ontsluiten en de handen zich weer ontvouwen, bij

aller

besluit

de

meesten zekere verlegenheid.

uit

de

grijpt

gebedsgestalte

dan

de

een

in

een

het

vork

Het

is

of

men

gewone leven over of

lepel,

niet te

of trekt vrij

recht weet, hoe

gaan.

Machinaal

links de

handen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen