Onze eeredienst - pagina 92

SCHOONHEIDSEISCH.

uitvoeringen,

alle kunst, als

had doen opkomen.

reactie,

bij

smallen kring zekeren tegenzin tegen

in

Gelijk er een richting

geweest, die zich den Heiland

is

liefst

voor-

met verdorven gelaat, en diezelfde richting er toe kwam, in anderen vorm, heiligheid te zoeken in onooglijke kleedij en onschoon optreden, zoo ook heeft in sommige streken een tijdlang de neiging geheerscht, om het kerkgebouw en al wat aan het kerkgebouw los of vast was, of er in voorviel, zoo onschoon mogelijk te maken. Grof en ruw het gebouw gebouwd, afzichtelijk geschilderd, slecht ingericht, zonder smaak of aantrekkestelde als een onooglijke verschijning

koud,

lijkheid,

en afstootend

kil

gebouw een

en in dat soort

;

king zonder hooger vormen, een zich bewegen zonder zingen dat soms op keelknarsen geleek

alle

predi-

gratie,

een

.

Dit

was

niet

zoo

bij

Zooals

de

monnik

gracieuse

en

sierlijke,

verschijning

niet

wezen

kerkelijk

papisisch

te

Romes

zich

Eeredienst,

opzettelijk

maar

deed

men

niets

de

niet

speende was,

uit

af

te

maar die

in

aan

om

al

in

het schoone,

zijn

natuurlijke

stooten, zoo hulde zich dit

En wanende

de monnikspij.

in

letterlijk

alleen

er lag tendens in.

en er schier op boeien,

te

zijn,

verwezenlijken,

maar

geval,

sterk antj^

dan een echt-Roomsche gedacht e

gedachte

Romes

die

in

Romes kerk en bij bij Romes ascese.

klooster en

voorzat.

té

Gereformeerd nu is deze reactie evenmin als het overladen van den Beide én de overschatting én de onderEeredienst met kunstschoon. schatting van de waardij van het schoone, is tegen den Calvinistischen

regel.

Over

het

gebruik

van

beelden

in

de

kerk

kunnen we

daarbij

kort zijn.

nog op aarde, wandelden zijn apostelen nog in ons midden rond, dan zou vanzelf een ieder zich bij de schare voegen, En hierin zou niets zondigs zijn. Het die hun gestalte zien wilde. zondige zou alleen kunnen liggen in onverschilligheid voor hun Leefde Jezus

optreden. Is

er

dan

is

zit,

in

dit uit,

onder ons een vader of moeder die ons lief was, heengegaan, het gansch natuurlijk, dat men hun beeltenis, zoo men die beeere houdt, en gedurig aanziet, en uit den aard der zaak, zou

eveneens van hun beeld gelden. zoodat

men

Bezat

men hun

beeld ten voeten

werkelijk hun gestalte in dat beeld weerzag, zoo zou

ieder onzer daaraan hechten.

Maar zulke beeltenissen

of

beelden van de heilige personen bezitten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen