Onze eeredienst - pagina 195

DE BENEDICTIE.

Deze zegenspreuk dienst scherp

van

alzoo

is

den

191

zegen aan het slot van den

onderscheiden.

te

De zegenspreuk aan het slot, gelijk ons later de toezegging van Gods genade en trouw bij het geloovigen d.

voor

hoofd

i.

de wereld.

in

hoofd,

terugkeeren van de

daarom persoonlijk zooals ge straks op u Ze

is

blijken, bedoelt

zal

:

Zij met u allen,

zelf

de wereld

in

zult staan.

Maar deze zegenspreuk als

zoodanig

Gods

van Hij

in

zijn

is

gezindheid, een verklaring van

Vaderlijke

in

als

deel,

behoort,

en

tot

Gods

zijde, dat

verkeert, niet vertoornd over de zonde,

Christus, en dat zijn vrede

daarom

rust

op het hart

votum,

uitspreekt heeft iemand dus alleen in zoo-

feitelijk

hij

de Gemeente van den levenden

tot

op zekere hoogte

op dat oogenblik het geloof werken Het

de „Gemeente^

volk.

Aan wat deze benedictie verre

niet persoonlijk, ze gaat tot

is

geen toezegging van hulpe, maar een betuiging

midden der Gemeente

het

maar verzoend van

en

uit,

zijn

God

eigenlijk slechts in zooverre, als hij

deelgenootschap aan die Gemeente

in

en door

laat.

gelijk

we

zegt niets voor hem, die buiten ge-

zagen,

nade staat en niet verlost is. En ook het votum bleek op een gegeven oogenblik dood voor een wezenlijk kind van God, voor zoover op dat oogenblik diens geloof slaapt, en alle vreugde over zijn verlossing

onderging

in

onaandoenlijkheid.

En zoo nu ook voor wie dat

buiten

oogenblik,

is

de benedictie of zegenspreuk een doode formule

Christus

ook

al

werd

staat, hij

en een luidende schel voor wie op

verlost, gevoelloos is

God door Christus Jezus. Niet alsof we van deze gevallen

voor den vrede

van

en geloofstoestanden het votum en

de benedictie afhankelijk zouden willen

Dan zou de Dienaar wel

eerst appèl

stellen.

nominaal mogen houden,

om om

hoe het op dat oogenblik met de opgekomenen stond, niemand was, die op dat oogenblik zijn geloof krachtig voelde werken én votum én benedictie weg te laten. Neen, de Dienaar gaat voor met votum en met benedictie, en de geloovigen, ook de geloovigen, die insliepen, zullen het zelven te verantwoorden hebben, hoe zij hier tegenover staan. De Dienaar keurt niet, de Dienaar zift niet. Hij neemt de Gemeente zooals ze zich presenteert, dat is als „vergadering van geloovigen". En dienovereenkomstig spreekt hij én votum én benedictie uit. Met een tooverformule heeft deze benedictie alzoo niets gemeen.

te

weten,

als er

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen