Onze eeredienst - pagina 275

DE PREDICATIE.

271

LXV.

De

predicatie.

Na de Praclcctuur der Heilige Schrift volgt de Predicatie van het Woord, en ook die moet in het geheel van den Liturgischen dienst worden ingeschakeld. De opvatting, alsof de Liturgie alleen liep over wat aan de predicatie voorafgaat en er op volgt en er bij komt, maar over de predicatie zelve geen zeggenschap zou hebben, moet worden tegengestaan.

kan hoogstens, dat men van Liturgie

Toegegeven ruimeren

geheel

zin

engeren en

in

kan spreken met dien verstande, dat Liturgie

zin

den

Dienst omvat, en Liturgie

in

in

ruimer

in

engeren zin alleen, den

Dienst, voor zoover die plaats heeft voor en na de Predicatie.

Liturgisch beteekent op zich zelf niet anders, dan dat hetgeen plaats niet naar wilkeur of op ondoordachte wijze mag maar plaats moet hebben in goede orde en naar vasten welke regel wederom niet mag rusten op vrije verkiezing, regel maar beheerscht moet zijn door den aard en de strekking van den Dienst, en alzoo weldoordacht moet wezen. Iets waarbij we nogmaals herhalen, wijl er niet genoeg nadruk op grijpt in

den Dienst,

geschieden, ;

kan

vallen,

dat

Dienaren

de

van

het

des

er

niets

Woords

toe

doet,

de kerk dezen regel aan wel dat de kerk het stellen

of

voorschrijft, of

dezen regel aan den Dienaar des Woords overlaat. ondersteld, dat er naar goeden regel

vallen toch wordt

worden

;

óók

en

beide

in

gevallen

is

In beide gezal

gehandeld

het de kerk die deze regelen

gelden doet. Alleen met dit verschil, dat ze in het eerste geval, de macht om deze regelen te stellen, zelve uitoefent, en in het tweede geval de macht om ze te stellen, delegeert aan den Dienaar des Woords. Kortelijk kan dan ook gezegd, dat de regelen die liturgisch den beheerschen,

dienst

kerk

zelve

van

voorschreef,

houden

heeft.

usantie.

En

Er

zijn

drieërlei

aard

Er

zijn.

zijn

en waaraan de Dienaar des

dat

bij

er

eindelijk in de derde plaats zijn

deze soort regelen bestaat dan weer

goede predikanten

zijn,

Woords

zich te

door kerkelijke er regelen, die de Dienaar

andere regelen, die geijkt

zijn

des Woords, op het gezag der kerk, voor zich zelven

En

regelen, die de

dit

vaststelt.

heel andere verschil,

die deze regelen voor zich zelve

vast-

na er zich ernstig en wetenschappelijk rekenschap van te hebben gegeven, hoe ze gesteld moeten worden maar dat er ook slordige

stellen,

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen