Onze eeredienst - pagina 76

HET ORGELSPEL.

72

en

ziet

Ge

kunt

spreekt treden

en

hoort,

en

den

keert

voelt,

Bedienaar

vertoont

zich

dezelfde

wegen met zekere kan

fijn

gesticuleeren,

toch allerwegen in aanmerking komen.

des

Woords

tegenstelling

deftigheid

bannen, en die Dienaar

niet

en treedt op.

En

bij

dat spreken en op-

telkens weder.

Hij

kan zich be-

en gratie, of lomp en vormeloos.

zoodat het u aangrijpt, of

Hij

bewegingen met gelaat kan slordig

leelijke

armen en handen maken. De uitdrukking van zijn en hinderlijk zijn, of indrukwekkend en de ziel ontsluitend. De stem waarmee hij spreekt, kan schoon en welluidend, of rauw en schor zijn. De stijl van zijn woord kan gekuischt en welsprekend, of horterig en En zelfs de opzet van zijn rede kan zoo juist geongepolijst wezen. doeltreffend zijn, dat de eenheid er van u ongemerkt meeordend en sleept, of ook zoo los inéén zitten, dat ge geen boeket van schoone gedachten, maar een bundel opgeraapte bladeren en bloemen te zien krijgt. Ja, zelfs de gemeente kan in het bedehuis zoo nederzitten, dat de aandacht van het gehoor, de bezielende uitdrukking van houding en gelaat, de wakkere houding, de concentratie van aller blik op één punt, u wonderlijk weldadig aandoen, of ook het kan een jamm erlijk schouwspel zijn van zich vervelende menschen, d ie zich jdniajen.^n keeren, en allerlei wonderlijke houdingen aannemen, zoodat de eenheid van het schouwspel geheel teloor gaat. Om kort te gaan, ge kunt zoomin buiten als in de kerk aan de heerschappij van het aesthetische ontkomen. Er is ook in de kerk, niet alleen de schuilende geest, maar ook Al wat uitkomt heeft een het zichtbare en hoorbare dat uitkomt. vorm, en waar een vorm waarneembaar wordt, moet die vorm altijd óf schoon óf leelijk zijn, u hinderen of u weldadig het oog aandoen.

Nu alles

en

is

beheerschende vroomheid.

den

der

het hoogste in de kerk een alles verwinnende, alles bezielende i

voorzanger,

gemeente,

en

En waar

die

vroomheid den prediker,

en de ouderlingen, en de diakenen, en de leden

de

kerkelijke

bedienden,

ook den

orgelspeler,

werkelijk opheft tot de hoogte der aanbidding en des hoogeren levens,

daar

zal

ongetwijfeld vanzelf een schoone eenheid ontstaan, die door

bewegingen en uitingen, ongekunsteld en vanzelf, met hooge schoonheid overspreidt. Maar hetzij dit effect vanzelf bereikt wordt, hetzij het meer opzettelijk door oefening en usantie wordt verkregen, schoon of niet schoon, blijft de stellige vraag waaraan ge niet kunt ontkomen. Zelfs bij het gebed geldt dit. Een biddende gemeente kan een machtig schoone verschijning geven, eene alles overschaduwende geestesmacht

aller

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen