Onze eeredienst - pagina 264

260

GELOOFSBELIJDENIS.

Doch nu verder. Zal men voortgaan op de door

Artikelen

XII

den

niet vóór

Ons

den

wijze, gelijk dusver regel was,

voorlezer

maar dan toch

dienst,

laten voorlezen ?

te

met deze

Dan nu wel

den dienst ?

in

dunkt, dit kan niet.

Zulk voorlezen draagt een bloot onderwijzend of herinnerend karakter. tot de Gemeente, en gaat niet van de Gemeente uit. Het dan niet haar belijdenis, maar een belijdenis die haar nogmaals aan

Het komt is

het geheugen wordt gebracht.

Ze hoort de bekende klanken. zelve

nu

Dit

is

in

strijd

ander moet voor

een

Ze

op tegen.

heeft er niet

Maarzij

er buiten.

blijft

met het belijdend karakter der Gemeente. Niet haar belijden. De belijdenis moet van haar

uitgaan, en haar daad zijn.

Doch nu

de vraag

rijst

:

Hoe

zal dit ?

Drie wegen staan hier open.

Men

kan

de

of

de Gemeente laten spreken door één van haar leden, Gemeente laten spreken, of heel de Gemeente laten

of

geheele

zingen.

Voor

elk der drie

zeggen,

verklaren

te

die in aller

men

bij

Op

iets te

is

zeggen.

gemeen gebruik plegen

het

In

naam

of

velen,

Zoo doet men

spreekt.

die

saam eenzelfde

betuigen hebben, zich

te

een begroeting, zoo doet

men

bij

bij

te

iets te

uiten door één

een audiëntie, zoo doet

een vereeniging.

goed denken, dat de belijdende Gemeente opstonden na de Absolutie, en dat één hunner in aller naam de Geloofsbelijdenis, die de apostolische heet, met luider stemme uitsprak. Alleen de moeilijkheid is, wie zal dat in aller naam doen ? Bij het gemeenschappelijk gebed is de Dienaar de mond der Gemeente. Maar zich zelf laat het zich dus zeer

leden

als

der

Dienaar

de

de

antwoord daarop

Absolutie

dan kan

zijn,

uitspreekt,

en

niet dezelfde

de

Belijdenis

zal

een

persoon ook de belijdenis

uitspreken.

iemand door de Gemeenteleden

daartoe

Afzonderlijk

evenmin,

wijzen,

gaat

tweede

organisatie

daar

van

toch

de

kerkeraad

te

laten aan-

medebelijdt, en een

de Gemeente, buiten den kerkeraad om, niet

aangaat.

En

komt,

daarbij

man ons karakter

van

dat

spoedig

toch

belijden

zulk

weer

zou

er

van de belijdenis door één oude sleur zou brengen. Het

uitspreken tot

mee

de te

loor

gaan.

En we kwamen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen