Onze eeredienst - pagina 299

TEKSTKfcUZE

295

we

zingen en voorschriften bestaan, maar ten onzent kennen

weg

schen niet

door

neemt, dat vele predikers zich

denkbeeld

een

zulk

leiden

komen ons dan ook voor ongeraden

te

bij

zijn.

der Schrift zulk een vaste orde gevolgd wordt,

de

in

wegnemen. gane

zou

Het

historie,

Op

zou

predicatie

en ons

andere

heel

pogen

prediking

het

te

ons niet

wijze

Iets

daaromtrent

Voorschriften

laten.

zulk een

wat intushun keuze wel terdege

kerkelijk jaar, in dien uitgebreiden zin, niet.

officieel

Dat is

bij

aan

de praelectuur te

bevelen, maar

zeer den indruk van het verkregen Heil

doen leven in een voorbijgezijn in ons bezit. men van de zijde der kerk de

veel terug

te

meer nog

doen

rijk

heeft

binden, door de volgorde der Heilige Schrift als

te

Dat ging meer van de kerkeraden ook van de gezamenlijke predikanten. Men zag niet in, waarom men keuze doen zou. Was niet elk stuk der Schrift even leerrijk? Waarom zou dan een deel der Schrift worden overgeslagen ? En waarom niet op de rij af alle hoofdstukken der Heilige Schrift achtereenvolgens voor de Gemeente behandeld ? Toch heeft men dit in dien krassen zin niet dan hoogst zelden, en Er kwam geen eind aan. slechts voor zeer korten tijd, doorgezet. Waar men met Genesis 1 begon, duurde het jaren en jaren, alvorens men aan het Nieuwe Testament, of ook zelfs maar aan de Psalmen Het was, alsof men voor zijn middagof aan de Profeten toekwam. regel voor de prediking te stellen. of

uit,

maal aan

en

ten

gezin

zijn

maanden

lange

eerst

groenten,

voorzette.

broodspijs, daarna jarenlang enkel

enkel

slotte eerst,

en dan weer voor jaren, enkel vleesch jarenlang

Eerst

enkel

historie,

dan meer

dan een jaar enkel Psalmen, dan jarenlang de Profeten, en zoo eerst, en dan weer voor jaren, enkel de Evangeliën en de Brieven. Dat kon Dit

een

Het

bevredigen.

niet

inziende,

enkel

enkele

heeft

bevorderde

de stichting

niet.

toen zich bepaald tot de behandeling van

en de behandeling van dat enkele boek beperkt tot

boek,

beurten,

Het

vermoeide.

men

liefst

weekbeurten.

werd dan

Het

een apart soort

men minder bedacht was op de

geestelijke opvoeding der Gemeente, dan wel op de vermeerdering van haar Schriftkennis. Alras echter toonde het verloopen van het gehoor bij zulke

prediking,

beurten,

Het

waarbij

dat

dit

dwong om

hart der

de te

Gemeente lang

stil

niet toesprak.

te

staan

bij

Gemeente minder toespraken, en

legkundige

moeilijkheden,

die

Het hield

te

lang op.

deelen der Schrift, die het

het verwikkelde in allerlei uit-

voor de theologen, maar niet voor de

gemeente van genoegzaam belang waren. Van daar, dat toen de Bijbellezingen in zwang kwamen.

Die toch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen