Pro rege - pagina 134

PRO REGE.

128

welke de wateren overvloediglijk voortbrachten".

wriemelende

ziel,

En evenzoo

lezen

dieren toekomt

we

nog

hemels

des

alzoo

is

voortreffelijkheid

maar dat God

als

drukt,

dat

is

zelf in

dat

opkiimming

een

is

de plant

tot

God

den

in

mensch Godzelf

noch dat we een

zijn

uit

en komt door

mensch

sluit

zich

mensch

Gods, toen

zelf afgekondigd, en

deling op aarde meegegeven. klein

en

en

hij

is

ook

hem

machtwoord

tot stand,

in

is

den

niet alleen uitgesproken

God

sprak

:

Laat ons alzoo

als heilige ordinantie

als

hoog gebod op

zijn

aan den

omwan-

De pasgeschapen mensch moest

zich

machteloos gevoelen tegenover de macht der

der dierenwereld, die

paradijs

tend, zoo

schier

zijn

de keten, doordien

eigen beeld afdrukt.

maken, — maar

den mensch

de

tot

het dier, en van het dier tot den mensch.

in het innerlijk raadsbesluit

en

hebben, maar

ziel

de schepping van het stof

in

Deze hooge roeping van den mensch

het

een algemeene

is

stempel en het hoogste merkteeken

geest,

eerst

natuur

hebben,

ziel

ons blies den adem des levens, en ons schiep

we

noch

Dit alles gaat van

wel

ook een

Goddelijk evenbeeld. Geest

zijn

niet.

ons met de dieren gemeen, en onze hooge

eigen

van

maar

mensch

hebben en de dieren

dat wij een ziel

het

al

een uitdrukking van algemeene strekking, maar wat op

is

Er

plant,

en

ons geestelijk zieleleven zich afspiegelt het eigen beeld van

in

God.

het

al

menschen een

is

alzoo". Sterker

gedierte op de aarde,

kruipend

niet daarin gelegen, dat wij

is

van

drager

term, ziel

en

niet,

Integendeel, een ziel

ons

was

levende ziel is". Het onderscheid tusschen den

een

en het dier

als

het

vs. 30:,, Al het gedierte der aarde,

staat het in

gevogelte

waarin

zielen voort, naar haren

En

aard, vee, en kruipend en wild gedierte. zelfs

schepping der land-

24, als het aan de

in vs.

„De aarde brenge levende

:

hem omringde.

Zelfs al

nog de verwoestende machten der natuur

waren

in

niet ontke-

moest toch de majesteit der schepping hem inponeeren,

zich tegenover het tallooze heir der dierenwereld verlaten en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen