Onze eeredienst - pagina 220

DE WET DER X GEBODEN.

216

is

Gemeente

maar dat de

bij

haar teruggaan in het leven, vóór de

zegenspreuk, aan den regel der dankbaarheid herinnerd worde.

toestemmen dat

Ieder zal

men daarentegen

Volgt

de natuurlijke volgorde

de absolutie, en dan

daarop

schuldbelijdenis,

dit

Calvijns methode, dan krijgt

kwam

de

is.

men

eerst de

Wet, niet als

tot de geloovigen, maar als door hen gezongen, bij elk met een Kyrie Eleeison afgewisseld, en besloten door een bede om heiligmaking. Daarna kwam dan de predikatie, door kort gebed ingeleid. Straks volgden de Geloofsartikelen. En zoo ging men, na den zegen ontvangen te hebben, uiteen. Dit nu loopt uitnemend, indien men dezen Liturgischen dienst als een afzonderlijk deel neemt, en van de predikatie als tweede deel losmaakt. Dan toch moet in dat Liturgische deel niet alleen schuldbelijdenis en absolutie, maar ook de regel der dankbaarheid voorkomen. Doch dan moet daarin ook de belijdenis der XII Geloofsartikelen worden opgenomen. Eerst zoo ware de Liturgische dienst

gesproken vers

compleet.

Doet men kelen

na

Liturgische

daarentegen

dit

de

predikatie,

dienst

geen

niet,

men de

en plaatst

dan loopt de Liturgie afzonderlijk

geheel,

XII Geloofsarti-

niet af,

dan

dan vormt de

wordt,

gelijk

het

hoort, de geheele dienst in één Liturgisch kader ingesloten, beginnende

met het votum en pas eindigende met den zegen. Doch dan vervalt ook alle reden, waarom de regel der dankbaarheid vlak op de absolutie zou volgen, en door de predikatie uit de herinnering zou worden teruggedrongen, tegen het oogenblik dat men het leven weer ingaat. Daar komt bij, dat Calvijn zelf op die wijs de Wet niet in haar eigenlijk karakter als regel der dankbaarheid kon handhaven, ze toch weer tienmaal door het Heere, erbarm u onzer! laat afwisselen, en haar dus toch weer als prikkel tot schuldbelijdenis laat optreden. Zoo worden de juiste grenzen uitgewischt, schuldbelijdenis en dankbaarheid

door

vloeien

Van tweeën één Heeft

en kan

ze

men op

en

de

stemming

die

men

te

voor-

toch, de absolutie heeft zin of geen zin.

dan

zin,

elkander,

wordt verward.

schijn wil roepen,

slaat ze terug

op de afgelegde schuldbelijdenis, meer in de stemming

dat oogenblik de geloovigen niet

van het Kyrie Eleeison laten terugzinken. De absolutie moet vrijmaken. Vrij van

het drukkend gevoel van

En is dat doel werkelijk bereikt, dan is het onzuiver toch de Gemeente onmiddellijk daarop weer tienmaal om schuldvergiffenis

schuld.

te

laten

smeeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen