Onze eeredienst - pagina 289

HET GEBED

Men

VERBAND MET DE PREDICATIE.

IN

285

Doch nu ontwaakt het besef, tot de predicatie. Gods zegen mislukken moet en niet gedijen kan. En

overgaan

zal

dat deze zonder

zoo gaat de vergadering der geloovigen in het gebed, om van God een goede predicatie, een predicatie die ter zake dient, een predicatie waarin Zijn Woord zal uitgaan, en op die predicatie de vrucht af te smeeken. En dit alles kort, zaakrijk, niet afdwalend, gericht op dat ééne einddoel.

Op

punt

dit

echter

onder ons allengs een geheel tegenoverge-

is

gewoonte ingeslopen.

stelde

Wat

naar de bedoeling van onze vaderen een kort gebed

op de predicatie zou

zijn,

van

is

lieverlede

om

zegen

soms geheel van

die

predicatie losgemaakt, en een zelfstandig gebed, meest van zeer langen

adem geworden. bedoeld

Oorspronkelijk

gebed

als

van

dijde het thans niet zelden uit tot tien

één of anderhalve minuut,

minuten en meer.

nu een afzonderlijk stuk van den Dienst geworden, dat met de predicatie slechts in zooverre in verband staat, als de voorbidder vanzelf het meest vervuld is met wat hij gereed staat in zijn prediHet

katie

is

te

meest

gaan

ontwikkelen

verloren

op dat groote gebed pleegt

Want

te

samenhang

die

intusschen daarom

de opgave van den tekst veelal eerst volgen.

het groote gebed, het eigenlijke gebed van den Dienst, wordt

metterdaad

thans

een

;

overmits

gaat,

en

vóór

niet

na

de

predicatie gehouden.

Na de

predikatie wordt het gebed veelal veelmeer bekort.

Naar onze van

10

a

Liturgie

is

er een

Thans daarentegen toekomt, soms 300

meer. dicatie

gebed met het oog op de predicatie

15 regels, en na de predikatie een lang gebed van 200 en is

a

het groote gebed, eer

400 regels groot, en

men aan de

slinkt het

pre-

nagebed

tot 50 a 60. Een geheel andere evenredigheid dus, een geheel andere verhouding, en dit toont dat men aan beide gebeden een geheel andere beteekenis is gaan hechten. Iets wat zoo sterk is, dat men een predikant, voor wat zijn gebedsgave aanbelangt, nooit zal beoordeelen naar het slotgebed, gemeenlijk „dankzegging" genoemd, maar schier uitsluitend naar de wijze waarop hij bidt in het gebed vóór de predicatie. Deze wanverhouding nu is daaruit te verstaan, dat de afzonderlijke Belijdenis van zonde, en de daarop gevolgde absolutie, zijn wegge-

vaak

vallen

;

lijdenis

iets

waartoe

van

zonde

laten vloeien.

onze Liturgie zelve aanleiding gaf door de Behet gebed voor de predicatie, in elkander te

en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen