Onze eeredienst - pagina 474

BÊD1ËN1MG VAN HET HEILIG AVONDMAAL.

470

den arme aan zijn tafel noodigt en aan zijn eigen disch aanzitten. En zoo is het ook in de Gemeente des Heeren. Ook men brood en wijn elk afzondelijk ontvangt, kan het Sacrament werking doen, maar dan blijft het een Sacrament van enkel

gegoede

de laat

als zijn

geloovige, en wordt het niet het Sacrament der Gemeente. Het wezen, de eenheid, de samenhang der Gemeente kan niet tot uitdrukking komen, als het nemen van het Sacrament een daad van elk ge-

op zich-zelf blijft. En eerst als de onderscheiden geloovigen saam om één disch scharen, eten van één brood en drinken uit één drinkbeker, spreekt zich in dit saam aanzitten en saam genieten de eenheid van het mystieke Lichaam des Heeren uit. Zoo dikwijls ge buiten uw gezin aan een maaltijd met anderen aanzit, ontwaart ge dat er buiten uw gezinsleven een andere band is die u met hen saambindt. En zoo nu ook is het hier. Wie met anderen, die noch tot zijn gezin noch tot zijn vriendenkring behooren, aan het Avondmaal aanzit, belijdt daarmee dat hij met die anderen in een gemeenschap verkeert, en juist het besef van die gemeenschap wijst op Christus. Niet gij vereenigt u, noch ook vereenigen die anderen zich met u, maar Christus is het die den band om uw aller hart slaat, en zoo in het Sacrament zelf de eenheid van zijn mystieke Lichaam tot loovige

zich

uitdrukking brengt. Dit is dan ook de onuitsprekelijke bekoring, die nog altoos van Leonardo da Vincis „Laatste Avondmaal" uitgaat, en u nog steeds weer aangrijpt

zoo

dikwijls

ge

Avondmaaldisch

in

plechtige

ziet aanzitten

stilte

de

broeders en zusters aan een

en het brood en den wijn onder hen ziet

Hier is meer dan 't schoon der poëzie; hierin uit zich een schoon van hemelschen oorsprong en wat machtigen indruk Kathedraal het opdragen van de offerande ook hebben moge,

rondgaan. geestelijk in

een

;

dien indruk geeft het u niet.

ge op een afstand, hier

leeft

Dit gaat vooral door, hoe

getogen,

Vooral

aldus

in

Bij

zulk opdragen van de offerande staat

ge in meê.

vreemd het ook

moogt aanzitten

in

een kleine dorpsgemeente, waar

mede

klinke, zoo ge, naar elders

een u geheel vreemde Gemeente.

men onder

het aanzitten een

licht heugenis van anderer zonde en schaamtegevoel over eigen zonde den plechtigen indruk. Er zijn er geweest, die aan den disch in hun gedachten bezig waren met de vraag, hoe die en die den overmoed hadden om

ieder

die

aanzit, persoonlijk kent, verstoort

zoo

Zelf kunnen we nooit anders dan het heilige daarom is het aanzitten aan den disch in een geheel vreemde Gemeente vaak zoo verkwikkend. Toch staat het nog hooger,

meê

te

durven aanzitten.

bederven,

en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen