Onze eeredienst - pagina 509

DE BAN EN WEDEROPNEMING.

505

En hiermee nu hangt de Ban in dien rechtstreekschen zin de Ban van het Avondmaal weert wie er niet meer hoort. Wel werkt reeds vóór den Ban de Censuur, en behooren steeds de trappen van de Tucht in acht te worden genomen, maar de Censuur staat toch met een voorloopigen Ban gelijk. Ze verbiedt den toegang tot hel HeiZe werpt dus lig Avondmaal, waartoe iemand feitelijk was toegelaten. twijfel op, of een aldus gecensureerde nog wel tot de geloovigen behoort, plaats.

saam,

dat

en poogt nu, alvorens

komen, de Censuur kan dus Heilig Avondmaal

tot

een eindbeslissing

verdachte

dat

duren.

niet

geen

zich

te

oordeel

komen, althans ete.

Wie gecensureerd

en

De

te

voor-

toestand van

tijdelijk

van het

geweerd is, moet tot berouw en betering komen, zoodat hij een volgend maal weer wel kunne aanzitten; desnoods kan dit nog een tweede periode vorderen; maar indien na de Censuur het

kwaad van de onberouwelijkheid voortgaat, kan en mag er niet langer Wat in geaarzeld worden, en moet tot den Ban worden overgegaan. wel plaats greep, dat men iemand jaar

later jaren

Censuur

zonder

slaan,

liet

inconsequentie en een

gevoeld wordt,

personen

aan

ligt

de

hem

feitelijk

aftesnijden,

is

in jaar uit

onder de

een onverdedigbare

Dat dit niet band die voorheen de enkele slapper is geworden en voor

prijsgeven van de Tucht.

alleen daaraan, dat de

bond,

kerk

zooveel

velen nauwelijks meer bestaat. In

vroeger

met

en

gezin,

de

zijn

vergete

tijd,

men

dit niet,

op voet van vrede

kerk

familie en zijn woonplaats.

was

het behooren tot de kerk

leven, beding van vrede in zijn

Men

sprak niet van een kerk,

Bij die eenig-ware kerk moest een ieder zich voegen.

maar van de

kerk.

Wie

deed, gold voor een Jood, of voor een Heiden of tollenaar.

dit niet

Zulk een stond buiten de Christelijke gemeenschap, en schier een ieder meed contact met hem. Om als braaf burger bekend te staan en vertrouwen in te boezemen, moest men niet alleen bij de kerk maar ook met de kerk in vrede verkeeren. Dit maakte, dat een ieder meed, wat hem de ongunst van de kerk op den in

de samenleving

zijn

aangesloten,

hals

zou

Vroeger

halen.

de

geestelijkheid, en na de Reformatie de

ouderlingen, wisten zeer wel, dat niemand, buiten

de

kerk

kon.

om

in

vrede

te

verkeeren,

De vreeze van uit de kerk te worden gezet, Wie daarmee bedreigd werd, vernederde zich

daarom onrust. En zoolang liever, en poogde zich met den kerkeraad te verzoenen. tucht kerkelijke deze stemming in de gemoederen aanhield, bezat tle wezenlijke kracht, werd ze toegepast en had ze haar uitwerking. Van lieverlede echter kwam in deze stemming der geesten een geheelc wekte

verandering.

Men

kreeg

allengs

meerdere kerken, en het

kwam

wel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen