Onze eeredienst - pagina 411

BEDIENING VAN DEN HEILIGEN DOOP.

vluchtigen

een

stens

een

zulk

bord slaan en verloopt dan

die voor den dienst der

gebeden en de predicatie

werd, dan mag men wel aannemen,

dat hoogstens een zeer

daarna nog geëischt

op

blik

407

de

al

tijd,

nog de vier, vijf namen herinneren zal, die hij op het waar dan nog bij komt, dat bij meerdere doopen tegelijk, men toch niet weet wie A en wie B en wie C is, tenzij men de Doopouders persoonlijk kent, en dan ware het lezen van hun namen op 't bord geheel overbodig. Roept daarentegen de ouderling van dienst achtereenvolgens de Doopouders bij namen en geslachtsnamen op, om met hun kinderen voor den Doopvont te treden, dan hoort heel de Gemeente die afroeping en ziet wie ze zijn, die op de namen antwoorden door toe te treden. den Doop als zoodanig hoort tenslotte nog de Dankzegging. Bij Liturgisch zou een Doop zonder die Dankzegging een onvoltooide handeling zijn. In het Sacrament van den Doop is het niet de Dienaar die het doet, maar is het God Drieëenig zelf, die door Zijn Dienaar De handeling moet dus aanvangen het zegel op den gedoopte zet. met het Gebed, en moet evenzoo besloten worden met de Dankzegging. Nu is die Dankzegging in ons Doopformulier zeer zeker lijdende aan lengte van zinsbouw. Ze bestaat uit slechts twee volzinnen, waarvan de laatste niet minder dan 18 regels telt; iets wat het meedanken zeker niet bevordert, en dit te minder daar de Voorganger niet dan met veel inspanning zulke lange volzinnen zóó onder het danken kan uitspreken, dat hij in den gebedstoon blijft. Het is wel waar, dat de taal van onze Formulieren, en zoo ook van deze Dankzegging, boeiend vlot, als men haar gedrukt voor zich heeft en leest, maar ze aanhooren en er in meedanken is nog iets anders, en spant den geest veel meer om 't goed te doen. Schoon is anders deze Dankzegging [vooral daardoor, dat ze een enkele

bord

zoo

zich

las.

Iets

keurige

des Verbonds. deren

tot

Belijdenis

De

bevat van het geheiligd

kerk bidt niet

het geloof,

maar

om

looft en

zijn

van de kinderen

de toebrenging van de Doopkin-

dankt „dat wij met onze kinderen

Gods aangenomen

zijn",

en dat deze geheiligde Staat van de kinderkens in en door den

Doop

tot

lidmaten

bezegeld

en

van

Christus

en

tot

kinderen

En na die lofprijzing en dankzegging gebed der Gemeente, maar in dit gebed vraagt de

bekrachtigd

is.

komt dan wel het Gemeente niet, dat deze gedoopte kinderen tot Christus toegebracht mochten worden, maar dat ze, als reeds toegebruc/itcn, door de genade Gods verder geleid en door den Heiligen Geest altijd mogen geregeerd worden. Niet opdat ze in Christus worden ingeplant, maar opdat ze.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen