Onze eeredienst - pagina 218

:

DE

214

WET DER

X GEBODEN.

Waar de Gemeente vergadert, is de eerste roeping zich te verootmoedigen voor God. Men komt als zondaren voor zijn heilig aangezicht. Erkenning van schuld en de bede om genade gaat daarom :

voorop. niet een Gemeente van heilzoekenden. De maar Heilsgemeinschaft. Het is de vergadering der geloovigen. Daarom wordt de vergiffenis der zonden aan de geloovigen verkondigd in den naam des Heeren. Daaruit volgt vanzelf de roeping van dankbaarheid, Wie genade Bij de absolutie volgt daarom de ontving behoort heiliglijk te leven. voorlezing der Wet. Ook daarbij trilt nog in het Kyrie Eleison, d.i. het „Heere erbarm U", de heugenis der zonde na, maar de overhand heeft

Maar de Gemeente

kerk

de

is

niet Heilsanstalt,

is

bede

uwe Wet

Schrijf

:

kinderen,

d.i.

de bede

om

in

onze harten, opdat wij leven als

uwe

heiligmaking.

Dan volgt de bediening des Woords met vóór- en nagebed, waarin het Onze Vader als het eigenlijke gebed der Gemeente wordt opgenomen,

met omschrijving in het nagebed. Gemeente haar algeChristelijk geloof belijdt, is het slotakkoord. Het is een weerklank op het gepredikte Woord het „Amen, wij gelooven", dat de Gemeente na het beluisteren van Gods Evangelie voelt oprijzen in haar hart en uitspreekt met haar lippen. Want het geloof is uit het gehoor, en het gehoor uit het gepredikte Woord. Maar het laatste woord is niet het Amen der Gemeente, het is de het vóór- en

in

letterlijk

De Apostolische meen ongetwijfeld,

Geloofsbelijdenis, waarin de

;

Hoogepriesterlijke

zegen,

waarmede

de Gemeente der geloovigen

in

vrede wordt heengezonden. Heeft Ebrard

te

veel gezegd, toen

hij

de Liturgie van Calvijn

als

een

meesterstuk van „grossartige Einfachheit" prees ? Hieruit blijkt tevens, dat de keuze van vóór of na de predikatie,

welker

spil

wijziging

tusschen

wij

toelaat,

de

Wet

op

betoog het geding stelden, nog een en nog scherper kan gesteld warden, als de keuze

in

een

vorig

als prikkel tot schuldbelijdenis

en de

Wet

als regel

doen,

Wie historisch op Calvijn teruggaat, moet dit zelfs want Calvijn nam de Wet zeer beslist als regel der dankbaar-

heid,

en

der dankbaarheid.

liet

haar

voorlezing

nochtans

vóór

de

predikatie

plaats

grijpen.

Dat

hiervan, de keuze stelden vóór of na de dan ook daarin zijn grond, dat de XII Geloofsartikelen en de Wet ons voorkomen in andere orde te moeten volgen, dan Calvijn dit vooralsnog in practijk bracht. wij,

in

predikatie, heeft

afwijking

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen