Onze eeredienst - pagina 469

BEDIENING VAN HET HEILIG AVONDMAAL.

zoo

keuze

die

te

te

gekeurd

maand

elke

;

het gebruik van het

Éénmaal

overdreef.

niet

stuiten,

zeldzaam

Avondmaal door de vermeerderen, maar, teneinde niet op teleurstelling dat

uit,

geloovigen zocht

men

465

in

het

men

dorst

jaar,

niet

aan

werd algemeen ;

te

en zoo vestigde

zich ongemerkt en vanzelf het gebruik, om viermaal tot zesmaal's jaars den Disch des Heeren voor de Gemeente aan te richten. Men achtte hierdoor te verkrijgen, dat het gebruik van het Avondmaal toenam, en

was toch op

zijn

het

viering

om

niet door het leegblijven van de tafel des doen verachten. Zoo was de wekelijksche zij gezet, en drie- a twee maandelijksche algemeen in zwang gekomen.

hoede,

Sacrament onder ons op

Heeren

viering al spoedig

vrij

te

Doch daarbij bleef men niet staan. Men meende goed te doen met de Gemeente aan dat vier- of zesmalige gebruik te wennen, en ze er meer den,

opzettelijk toe

men

dat

Avondmaals dat

men

op

te

leiden.

Er moest eenerzijds gewaakt wor-

het exceptioneel heilig karakter van het Sacrament des

oog

niet te zeer uit het

niet uit schuchterheid

maal door onbruik vervreemde.

verloor, en toch

ook anderzijds,

voor het Heilige, zich van het AvondDit gaf toen aanleiding tot de instel-

nog altoos stand hield, om namelijk de bediening van het H. Avondmaal, die te komen stond, tijdig aan de Gemeente aan kondigen, in een afzonderlijke beurt de Gemeente op het gebruik te van het H. Avondmaal voor te bereiden, en na afloop van de Bediening in een afzonderlijke dankzegging Gode den dank op te dragen voor het geestelijke genot dat gesmaakt was. Deze instelling verhoogde het plechtig karakter van de Bediening. Het gaf aan de Gemeente den die sinds

ling,

komen stond. Het richtte Gemeente de telkens weer de gewetensvraag, of men van den Disch des Heeren mocht wegblijven, of ook bij bezwaar indruk, tot

dat er iets bijzonders en heiligs te

ieder

lid

van

der conscientie, of

des Heeren toe

te

telkens

weer de

toe

lichten,

te

men wel de vrijmoedigheid had, om De Voorbereidingsdienst gaf

treden.

beduidenis

en de vraag

van te

het

tot

den Disch

aanleiding

om

Avondmaal voor de Gemeente

bespreken, wie wel, wie niet aan den

Disch des Heeren gewacht werd. Bij den één meer, bij den ander minder gaf dit aanleiding tot zelfonderzoek. Er zich overheen zetten, kon men niet, want over 2, 3 maanden keerde dezelfde vraag toch

En

evenmin

iemand zich aanstellen, als gingen deze want hem niet aan, althans in de eerste tijden was de herderlijke zorg, die over de Gemeente ging, zeer persoonlijk. In den aanvang, toen de pas zich vormende Gemeenten nog zeer klein waren, was het namelijk vaste gewoonte, dat de predikant, van

terug.

al

kon

heilige dingen

30

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen