Onze eeredienst - pagina 552

DE BEVESTIGING

548

aan zich

zoover

te trekken, ja

gingen,

dat

ze

HET HUWELIJK.

IN

Roomsche

dat onder de

het

huwelijk

leeraren enkelen zelfs

geheel en

al

als

een kerkelijke

deden voorkomen. Regel was dit onder hen niet. Veeleer zelfs gaven ze toe, dat het huwelijk ook zijn burgerlijken kant heeft, en dat de burgerlijke wet over een en ander dat met het huwelijk samenhing, kon beslissen. Maar in hoofdzaak strekte toch het optreden der kerk, om de bemoeiing der burgerlijke Overheid tot een minimum te herleiden, en de handeling der kerk inzake het huwelijk zoo breed het kon te doen dijen. Dit ontmoette dan verzet, en dit verzet sloeg bij de ongeloovigen en bij de secte vaak in het andere uiterste over, zoodat ook hier gezegd kan worden dat onze Gereformeerde kerken den juisten middenweg hebben verkozen. De twee uitersten bestaan hierin, dat in de kerk der Middeneeuwen de neiging steeds sterker zich openbaarde om alle zeggenschap inzake het huwelijk bij de kerk te brengen, en dat de Secte er op uit was om heel het huwelijk aan de kerk te onttrekken en over te brengen bij de burgerlijke Overheid. Juist de tegenstelling die nog uitkomt, als een Roomsche bruid en bruigom op in 't oog loopende wijze de hnwelijkssluiting op het Stadhuis en bagetelle behandelen, als om geheel het gewicht en al de beteekenis van het huwelijk naar de kerkelijke plechtigheid over te dragen, en wanneer omgekeerd van de tegenovergestelde zijde alles gedaan wordt om het burgerlijk huwelijk in de hoogte te steken, en tenslotte de kerkelijke inzegening van het huwelijk geheel achterwege te laten. Met het oog hierop is het te betreuren, dat onze Wet niet toestaat een huwelijk in de kerk aangelegenheid

handen van de kerkelijke op het Gemeentehuis gesloten is. Deze bepaling had nooit in onze Wet moeten staan. De burgerlijke gevolgen van het huwelijk zijn immers alleen verbonden aan de huwelijkssluiting op het Gemeentehuis, en een te

bevestigen,

autoriteiten

zij,

tenzij

het officieel bewijs

waaruit

blijkt,

dat

het

in

huwelijk

huwelijk alleen in de kerk aangegaan, zou voor het burgerlijk

voudig zonder

effect blijven.

Nu

meesteres op eigen terrein. tegenover rein,

de

krenkt

haar

steeds

betwist

geestelijk

Het was en kwaad bloed

ding binnen. die

kerk,

Zoo

is

erf

een-

bleef de burgerlijke Overheid toch

daarentegen plaatst de Overheid zich

haar gezag,

heur

heerschappij

en dringt

in

op

eigen

ter-

haar eigen huishou-

nog een volkomen overbodige bepaling, ook onzerzijds steeds is

heeft gezet en die

bestreden.

Het standpunt waarop de Gereformeerden zich plaatsen en dat nog door ons wordt ingenomen, beantwoordde van meetaf geheel aan den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen