Onze eeredienst - pagina 518

DE BAN EN WEDEROPNEMING.

514

Staatswege

meer

zijn er altoos lieden die aanstonds gereed van zulke vraagstukken de eenheid der kerken in gevaar te brengen. Radicale wijzigingen in zulke oude acten en documenten komen dan ook alleen tot stand in tijden van heftige beroering der geesten, waaruit geheel nieuwe toestanden geboren

staan

om

worden,

bindt,

juist ter wille

zooals

Reformatie.

dit

Dan

ook hier

te

was

lande het geval

gaat alles onderstboven.

Dan

is

er

in de dagen der algemeen behoefte

En dan slaagt men er in den ook gemakkelijk in om een stel nieuwe documenten in te voeren, gelijk dit ook met onze Confessioneele en liturgische geschriften in de 16e en 17e eeuw het geval was. Het staat dan ook zeer te bezien, of er met name in zake de uitoefening van kerkelijke Tucht in afzienbaren tijd op wijziging van de beschikbare Formulieren eenig uitzicht bestaat. Vermoedelijk zal de vrije practijk ten deze nog lange weg moeten vinden. Al wat voorshands mogelijk is, jaren zelve den is dit, dat de zaak gedurig te berde kome, en wat begeerlijk voor de toekomst zou zijn, in het licht worde gesteld. Uit dit oogpunt nu de zaak bezien, schijnt het gewenscht, om bij de Tucht het noemen van namen in de volle vergadering der Gemeente te aan vaststelling van de nieuwe vormen. regel

mijden.

Men

zag hierin vroeger geen bezwaar, toen de leden der kerk

elkander, als waren het leden van eenzelfde familie, onderling kenden, maar sinds is er tegen dit noemen van namen steeds meer weerzin opgekomen. Het sterkst ziet men dit bij de Voorbede. Als er een kranke of geestelijk-aangevochtene is, die de Voorbede der Gemeente vraagt,

zou het

't

meest natuurlijk

de

Gemeente

Te

zeer

bidden

te

En waar

zijn,

had.

dat een voorganger uitsprak, voor wie

Maar

zelfs

dat

geraakte in onbruik.

dit tegenstaan van het noemen van namen Voorbede merken liet, spreekt het vanzelf, dat het verzet nog veel sterker moest zijn, waar sprake was van een lid der Gemeente, dat zich aan een ergerlijk stuk had schuldig gemaakt en onder Tucht was gekomen. Dan openlijk in de Kerk genoemd te worden, vooral zoo het een vrouw geldt, verbittert zoo licht. Doet men het nu wel bij personen van lager stand, maar waagt men het niet te doen bij personen van aanzien, dan wordt men in hooge mate onrechtvaardig. En zoo is dit noemen van namen bij Tuchtzaken zoo goed als geheel in onbruik geraakt. Dit nu gaat weer te ver. Vandaar dat we reeds wezen op wat in andere landen vaak plaats grijpt, t. w. dat een zeer enkele maal de naam wel wordt bekend gemaakt, maar op een publicatie, die bij den ingang der kerk voor een ieder ter lezing wordt opgehangen. Bij het binnentreden van de kerk kan een ieder dan

zich

zelfs

zelfs. bij

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen