Onze eeredienst - pagina 105

AMBTSGEWAAD.

101

d. in de kerk, mits ook daar alleen gedragen, zou het gelden kunnen. Gedragen ook op straat en in anderer omgeving, zou het in strijd geraken met de werkelijkheid, en leiden tot valsch vertoon. Het gewaad en de kleedij der doopersche sekten daarentegen was in zijn zwart uitdrukking van den weerzin, waarmee deze heiligen nog in de wereld verkeerden. Zij wilden niet meer geacht worden tot die wereld te behooren. De aarde was hun een kerker, en daarom trachtten enkelen hunner een eigen hemelsch koninkrijk in die wereld op te i.

richten.

De uit

naaktlooperij

te

Amsterdam ging dan ook, hoe vreemd

het schijne,

van geheel dezelfde gedachte.

Te Amsterdam ging men naakt loopen, omdat men zich van zonde deswege het kleed als bedeksel der schaamte niet meer noodig keurde. Dat kleed der schaamte was gepast voor de beschaamde wereld, die nog in haar zonde lag, maar was ongepast voor wie uit die wereld was overgezet in het hemelsch paradijs. In dat paradijs voegde het natuurlijk gewaad, waarmee God zelf in de schepping den mensch bekleed had. Anders niet. Maar ditzelfde kon men nu ook uitdrukken door in het zwart te verschijnen. Dan toch sprak men evenzoo de scheiding tusschen zich en de booze wereld uit. Men rouwde over haar zonde en protesteerde verlost gevoelde, en

tegen haar blinkend feestgewaad. die grondgedachte

Juist

die van een soortgelijke weten wilden.

is

intusschen niet die der Gereformeerden,

afscheiding

en mijding van de wereld niet

De Gereformeerden ontweken de wereld niet, maar gebruikten de als niet gebruiken de En daar nu de kleedij niet tot het

wereld

maar

geestelijk,

tot

het burgerlijk leven behoort, moest hier de heer-

schappij gelden niet van de particuliere genade, maar van de gemeene jgratic,

die aan de wereld

Voor

kwam

hen

tusschen

gebruik

het

en

met de geloovigen gemeen was veeleer aan op de rechte onderscheiding .

misbruik, en steeds heeft het daarom onder de

Gereformeerden

als regel

menschen

kleedden, maar zonder

zich

gegolden, dat

men te

zich kleedde zooals andere

vervallen in pronkzucht en

ijdelheid.

Er moest waardigheid, er moest voegzaamheid en

toch moest

scheiden.

zich niet in het

in

in

Alle kleuren zijn

één kleur ligt zonde. Maar gelijk men de deftige smaak ook nu nog gemakkelijk onderkent van den

niet

fijnen

de kleedij spreken,

oog loopend van anderen onder-

Hierin lag geen voorkeur voor het zwart.

van God, en

vrouw van

men

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen