Onze eeredienst - pagina 557

Tde bevestiqing

in

het huwelijk.

omgaat, hen niet pakt, en vreemd aan hun hart niet.

Vooral

zoo

bij

plechtige

blijft.

553

Dit nu hoefde

gelegenheid begint wie spreekt, niet

met de harten voor zijn woord te sluiten. Dat de kerk aanstonds met hoogen ernst inzet, en daarmee toont een heel ander geluid te geven dan de vaak schaterende bruilofsgasten, is niet alleen goed, maar die ernst vraagt geen somberheid. Ook in maar plichtmatig de Voorhoven des Heeren kunnen blijde toonen weerklinken, en zelfs formeel is het altoos geraden hoorders op te vangen in de stemming waarin ze verkeeren, en ze uit die stemming tot een hooger toon op Er zou dan ook aan wat verder volgt, niets te veranderen te leiden. zijn, indien deze sombere aanhef vermeden ware, en de saamgekomenen met een woord, dat aanstonds tot hun hart doordrong, werden toegesproken. Nu maakt het zelfs den verkeerden en stellig den niet bedoelden indruk, [alsof, zoo er maar geen lijden en kruis ware, heel de kerkelijke bevestiging wel achterwege kon blijven, en alsof ze uituitsluitend met het oog op huwelijksjammer is ingesteld. Over de instelling zelf van het huwelijk in de schepping, de wijding van het huwelijk in het paradijs en de eere door Christus aan het huwelijk te Cana, in Galilea, bewezen, handelt het Formulier zakelijk, en dit stuk voldoet dan ook, al zouden we, evenals in het Engelsche Formulier, de herinnering aan Efeze V gaarne hebben zien inlasschen. Iets waar te meer op ware aan te dringen, omdat de aanhalingen uit Gen. 2 en Joh. 2 zeer concreet en daarom weinig verheffend klinken, terwijl juist in Efeze 5 een zoo hooge toon wordt aangeslagen. Die verwijzing is blijkbaar uitgelaten, om alle denkbeeld van een Sacrament uittesluiten, maar dit is struisvogelpolitiek. Nu toch ;

ontstaat juist de schijn, alsof

men

het gevaar duchtte, dat uit Efeze 5

weer zou opkomen. Juist nu overtuigd is, dat dit karakter er niet in schuilt, moet het vrij durven citeeren. Over het doel van het huwelijk wordt in het derde stuk eerst summierlijk en daarna onderscheidenlijk wat de bruid en wat den bruigom aangaat, gehandeld. De summiere verwijzing is zeer kort en stelt drieërlei doel Ie onderling hulp en bijstand, 2e de opvoeding der kinderen, en 3e het uitbannen van vleeschelijke zonde. Andere kerken keeren hierin de orde om, plaatsen voorop het krijgen van kinderen, laten daarop volgen de keering van zonde en rekenen eerst in de derde plaats met de onderlinge hulp en bijstand. Ons Formulier ontleent blijkbaar het eerste doel aan Gen. 2 20, waar staat dat Adam geen „hulpe vond", die als tegen hem over zou zijn. Dit kan dus. Maar stellig minder juist is het, dat als tweede doel alleen de verzorging het Sacramenteel karakter van het huwelijk

wie

:

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen