Onze eeredienst - pagina 441

DE OVERGANG VAN DEN HEILIGEN DOOP TOT HET HEILIG AVONDMAAL.

moet

hier de rekening uitgaan.

Betuigt Zijn

woord

437

ons, dat de kin-

dan laten we de verdere keur den Kenner der harten over, houden ons aan Zijn Woord aan en laten onze pasgeboren kinderen doopen. Maar in dienzelfden gedachtengang hoort het er dan ook bij, dat het gedoopte kind, zoodra het tot zelfbewustzijn ontwaakt, tot belijdenis kome, niet als proeve van geleerdheid, of van geestelijke verzekerdheid, maar als gevolg en uitvloeisel van zijn Doop, en tegelijk als overgang tot het Avondmaal. Niet in het laat doen, maar in het vroeg doen van zijn belijdenis ligt der

deren

geloovigen

zelf

heilig zijn,

voor de kerk de saambindende kracht. Doch juist hieruit volgt dan ook, dat het met het doen van belijdenis niet gedaan is, en dat er meer behoort te volgen; iets wat in de

lidmatencatechisatie

reeds ten deele tot zijn recht

alleen dat de lidmatencatechisatie een exceptie

wen,

door

zelden

blijft,

kwam.

Fout

is

meest door vrou-

mannen gevolgd wordt, en zoodoende toch weer massa moest worden prijsge-

het verkeerde denkbeeld voedt, alsof de

geven

en

slechts

van

een

klein

keurcorps

in

de kerk werk moest

worden gemaakt. Toch mag hieruit niet worden afgeleid, dat het dan nog maar beter is de jongelieden tot hun 18 e of 20 e jaar te houden. Gevolg hiervan toch is, vooral in de groote steden, dat men tot zijn 16e jaar vaak geen catechisatie bezoekt, en er dan eerst op het uiterste mee begint om twee jaren mee te maken, en in die twee jaar nog bijna alleen de wintermaanden, daar

men

in

de zomer- en lentemaanden

te

met schoolwerk of met beroepsbezigheden. Er zijn gevoorgekomen, dat de heele catechisatie op die manier tien weken inkromp en alzoo niets meer te beduiden tot Vooral onze catechiseermeesters weten er over te klagen. had. Iets waarbij dan nog een tweede, niet minder ernstig bezwaar komt, voor den jongen man en vrouw uit den hoogeren stand. Onder dien stand toch verbindt men het doen van belijdenis maar al te zeer met zeer bezet

is

genoeg tweemaal

vallen

in de wereld. Wie nog geen belijdenis heeft gedaan, mee uitgenoodigd op groote partijen. Wie daarentegen belijdenis deed, wordt dan door de moeder in de wereld gepresenteerd, en gaat wat men noemt uit. En dan komt het helaas maar al te dikwijls voor, dat het verlangen om in de wereld op te treden, het

het

optreden

wordt

niet

doen van belijdenis slechts het middel wordt gewenschten toestand te geraken. Men bindt zich dan

hart inneemt en dat het

om wel

tot

dien

in,

stelt

zich

eenige

weken lang vroom

gaat ten Avondmaal, maar als dit alles

gaan

in

de

groote wereld begint, heeft

aan, doet belijdenis en

achter den rug

men

is,

en het uit-

toch eerst zijn eigenlijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen