Onze eeredienst - pagina 470

BEDIENING VAN HET HEILIG AVONDMAAL.

466

een

ouderlingen

zijner

meenteleden of

vóór

vergezelschapt,

om

opzocht,

om

vernemen welke bedenkingen ze hadden

te

Avondmaal de Ge-

elk

ze tot den Disch des Heeren te noodigen, toetetreden.

Toen

de Gemeenten zich uitbreidden en hierdoor te talrijk werden, bepaalde men zich tot zulk huisbezoek éénmaal per jaar, en al sleet ook dit allengs,

met name

gezegd,

dat

groote steden, geheel

in

toch kan ook nu nog

uit,

de overgroote meerderheid der kleine Gemeenten het

in

huisbezoek, voor het besef' der leden, met de noodiging ten H. Avond-

maal

verband

in

Het

staat.

gevaar,

dat,

na het wegvallen van het

gemeen zou gemaakt worden, werd op die De vier- of zesmalen dat het Avondmaal stond wijze afgesneden. bediend te worden, was altoos een gebeurtenis in de Gemeente, die Sacrament

Mis-offer, het

te

ieders aandacht trok, en voor ieder persoonlijk de vraag stelde, of

het alles

jaar

genieten

heilige

zou of voor zich zou laten voorbijgaan.

En

hij

dit

saam gaf den indruk, alsof de Christus aldus vier- of zesmalen per op bizondere wijze zijn Gemeente bezocht, om haar door het

Sacrament te sterken, te heiligen en te inniger aan zich te verbinden. Het alleen met Paschen communiceeren, waarin altoos zekere onderschatting van het Sacrament doorschemerde, werd op die wijs voorkomen, en toch de bediening zelve van het Sacrament zóó heilig gehouden, dat voor gemeenwording ervan geen vrees behoefde te bestaan. Hiermede echter was de inrichting, die voor de bediening van het H. Avondmaal in het kerkgebouw moest worden getroffen, dan ook vrijwel

Men

bepaald.

richt zijn

kerkgebouw

wekelijkschen dienst, niet naar gelang van

maal per jaar

zal plaats grijpen.

Daar nu

Woords

iets

in

in

met het oog op den

dat slechts vier- of zes-

den gewonen wekelijkschen

en de dienst der gebeden zou

dienst

wel

plaats

hebben, maar niet het H. Avondmaal zou worden bediend, lag

het

in

de

den

gebruikte

prediking des

aard

als

der

voor

zaak, dat

men de

plaatsruimte in de kerk zóó

de hoorders het meest geschikt was.

De

kansel

moest dus het middenpunt zijn, en om dien kansel als centrum moesten de rijen banken of stoelen zich schikken, waarop de hoorders zouden

nemen. Zoo kon dus bij de gewone inrichting van het gebouw met het Avondmaal gerekend worden. Was men nu in de dagen der Hervorming genoodzaakt geweest om overal nieuwe kerkgebouwen te stichten, zoo zou ongetwijfeld de vraag aan de orde zijn gekomen, hoe in het kerkgebouw alles zoo te ordenen ware, dat ook hetgeen het Sacrament eischte, tot zijn recht kwam. Doch zoo stonden de

plaats niet

zaken

niet.

gebouwen,

Enkele groote steden uitgezonderd,

maar bouwde

niet

dan

bij

hooge

nam men de bestaande uitzondering nieuwe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen