Pro rege - pagina 56

PRO REGE.

50

woe-

gaat de ruste, die in het verborgene der ziel de onrust van de ling der hartstochten bezweert, en

Dan komt de ons aandoen. ons

verder

achtervolgt,

de ruste, die den twijfel

er

is

van het jagen van het

er ruste

dat

lot, 't

zij

teleurstelling, smartelijk verlies of krankheid.

onder de hardheid van Voorts

is

onder de bitterheid van onzen vijand

zij

't

brengt.

ons verlost van den onvrede dien menschen

ruste, die

Al

God

ons vrede met onzen

in

ons hart bezweert en

stil-

heid aanbrengt in de wereld van ons denken, zinnen en verbeelden.

En van de de

ruste reeds hier

hoogere

op aard genoten, klimt het dan op

van den eeuwigen Sabbath

rust

in

tot

het Vaderhuis van

onzen God.

Maar

in

wat graad

vorm, onder wat storm

of

van

of gejaagdheid,

binnen of van buiten, de onrust, de woeling, de onvrede ook onzen ,

geest overmant, altoos weer

wee naar

in

den waanzinnigen,

in

zoo

en

niet

anders

voort moet, nooit

door

dorst,

is

den ontroerden,

door

het

honger,

komen. En vooral

in

in

den altoos

slotte zich zelf

Zoo

als

en

zijn

't

van

Jezus

de graven, zoekende naar

in

woelen van

's

menschen

wordt gelaten, en die

stil

Bangst teekent zich

't

vergeet, en in zelfmoord uitkomst zoekt.

de bezetenen zegt, dat ze dolen

is

het diepst onzer ziel het heim-

en overspannen mensch, die ten

gespannen

God

uit

ruste, naar vrede, naar stilheid op.

voor ons

dit

komt

innerlijk verteerd

door snerpend heimwee

rust,

geest, die altijd

om

wordt

tot rust te

kwam,

het Oosten, waaruit de Schrift tot ons

die honger en begeerte naar stilheid en rust voor den ontzetten

geest, karaktertrek

van

alle volk.

Na den dag komt de en

vale,

met hult,

die

lange

schaduwen

nachtelijke

komt dan de

omgaan van ons

God

nacht, als

ure,

ruste

't

licht

voor ons uitdooft,

over onze steden en dorpen en

van

de

donkerheid

den

waarin

ze

zijn

't

slaap. Een rythmisch

leven, waarin de goedertierenheid onzes

nieuwe genade aan

trekt.

En

leven

om- en

Gods een

menschenkind schenkt. Als het oog gesloten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen