Onze eeredienst - pagina 175

DE VOORLEZER.

Van welke

zijde

bijeenvergaderen,

bestuur

het

van

uitvoering

dan

en

eerst, als

vergadering,

der

den Dienst belast

is

eerst de leden te laten

deze bijeen dat

is,

te

weer komt men

beziet, altoos

tot de slotsom dat het gewenscht

derhalve

als

men de zaak ook

171

de ambtsdragers

zijn,

en met de doen binnenkomen, mits dan

met

de

leiding

ook in één stoet, allen gezamenlijk. Of het raadzaam is dat^de prediker dan aanstonds den kansel be r klimme. bespreken we n ader. En daarom hier alleen nog een kort woord over het gebed, na het binnenkomen. T

Ook

daarin heersche, zooveel het kan, orde.

Niet een prediker die reeds met zijn gebed gereed

nog

ling

zit,

en ook niet de eene ouderling die

is,

eer de ouder-

vast gaat bidden,

al

onderwijl de andere nog op zijn plaats moet komen.

op

Dat aphoristische en gebrokene maakt altoos een verwarden indruk wie het aanziet, en schoon wordt de indruk dan eerst, als de

ambtsdragers,

dus

na

niet alvorens

hun

binnenkomen,

een ieder hunner

tegelijk

zijn

in

het gebed gaan, en

plaats heeft ingenomen.

XXXVIII.

De Voorlezer.

Op

zichzelf

verdient

het

zeer

zeker

aanbeveling,

dat de geheele

Dienst niet aan één enkel persoon worde opgedragen, en van oudsher

men dan ook de handeling bij den Dienst veelal over twee of meer personen verdeeld. En al zijn ten onzent van zulk een Dienstverdeeling noch slechts uiterst zwakke sporen over, iets is er toch nog. De predikant is wel bijna het factotum, maar laat toch iets aan anderen over, met name het collecteeren aan de diakenen, en de Schriftuurlezing aan den Voorzanger. Hoezeer echter dit kleine overblijfsel van meer gedeelte actie te waardeeren zij, toch zegt het niet heel veel. Het collecteeren gaat nu eenmaal van den predikstoel niet, en is op zichzelf een puur materieele bezigheid, een dienst die evengoed door heeft

een bus

in

den muur of door een steenen

offerzuil

bij

den ingang der

worden verricht, zoodra de offerwilligheid dergelqovigen maar Tcrachtig genoeg was. En wat het voorlezen aangaat, zoo mag niet voorbijgezien, dat men

kerk

J<ö"n

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen