Onze eeredienst - pagina 272

PRAELECTUUR DER

268

wat hooge

aan

beteekenis

SCHRIFT.

H.

praelectuur van de Heilige Schrift

de

is

toe te kennen.

Het

is

dan het spreken van God-zelf door en

van het Woord

kende

Niet, alsof

zelf.

men

dat

Woord, zonder

in zijn

menschelijke toevoeging, uitlegging of toepassing.

Het

Woord ook

is

het uitgaan

niet buitendien

ook elders lezen kon, maar zoo, dat in het midden van de God zijn Woord nu als zijn Woord laat uitgaan. het dan ook van oudsher opgevat, zoolang het Liturgisch

of

vergaderden

Zoo

is

besef levendig bleef.

van wat men voorlas. Een voorlezen niet te maar een voorlezen van uitgezochte stukken, waarin het spreken van God-zelf gevoeld werd. Niet wat de vrienden van berispte, maar wel het lezen van Job zeiden, en wat de Heere straks wat God-zelf aan Job antwoordde. Geen geslachtsregister of optelling van getalen van krijgers en stammen, maar stukken die aangrepen,

Vandaar de

hooi

of

te

keuze

gras,

die de consciëntie toespraken, en werkelijk als

Gods Woord voor

het

oor der schare klonken.

Evenzoo de

indeeling

een

afgerond

in

kapittelen,

men gebonden zou

zijn

aan

maar stukken van beperkten omvang,

die

niet te lange stukken, waarbij

geheel vormden; zoodat ze

bij

het aanhooren een wel-

gevestigden indruk achterlieten.

Ook werd

steeds

in

genomen,

acht

dat

de

twee deelen van de

Oude en het Nieuwe Verbond, beide tot hun recht kwamen. Niet zelden was het zelfs gewoonte, deze twee deelen van stukken die men voorlas, te qualificeeren als de Profeet, het Evangelie

Heilige Schrift, het

en de Apostel. liet,

door

maar zijn

die

Een indeeling, toch het besef

Evangelisten,

Een voorlezing dus,

en

die zeer zeker vaak te liet

door

leven, dat zijn

wenschen over-

God door

Apostelen

zijn

zijn

Profeten,

kerk toespreekt.

die de huiselijke en persoonlijke lezing allerminst

overbodig maakt, maar die

uit

den ganschen inhoud uitkoos, wat voor

het hooge doel bijzondere geschiktheid bezat.

Hierdoor werd het doel bereikt, dat in den loop van elk jaar de meest aangrijpende stukken van het Woord, op bijzonder plechtige wijze, als eigen Woord van God tot de Gemeente uitgingen. Niet door een schikken van de voorlezing naar den gekozen tekst, maar, zooveel er samenhang tusschen tekst en voorlezing

keuze van den tekst

En naar

dit

de

alles niet

orde

der

uit het stuk dat

zijn zou,

een

aan de orde was.

aan willekeur overgelaten, maar op gelijke wijze,

Zondagen,

wijze plaats grijpende.

in

alle

verbonden kerken, op

gelijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen