Onze eeredienst - pagina 362

DE KERKELIJKE PLECHTIGHEDEN.

358

hebben kunnen plaats grijpen, indien de geest der ware gebleven, en zich steeds helder bewust ware geweest van het genade-brengend karakter, dat aan het eigenlijke Sacrament eigen is. Maar zoo bleef de toestand der Gemeente bij zou

Dit

niet

geloovigen

haar

actief

uitbreiding

erlangde

van

in

het

gekend Bij

de

vooral

niet,

niet

toen

ze

haar

eerste

uitbreiding

waar het krachtig op den voorgrond treden karakter der dingen niet dan zeer voorbijgaande

Levant,

geestelijk is.

zoodanige gesteldheid der Gemeenten nu lag het voor de hand, allengs van deze onderscheiden plechtigheden, met veel

men

dat

ongeveer

een gelijken indruk ontving als van zoodoende zich van het verschil b. v. tusschen Doop en Huwelijk niet helder meer bewust bleef. Had toen de Dienst des Woords er zich op toegelegd, om het teloorgaand en in vergetelheid gerakend verschil telkens weer in het geheugen terug te roepen, zoo ware de verwarring zeer wel te voorkomen geweest. Maar dat juist is niet geschied. Men heeft zonder veel protest die begripsverwarring laten voortwoekeren en toen de practijk in de Gemeenten schier alle onderscheid had opgeheven, heeft men het Sacramentsbegrip zelf in dien zin gewijzigd, dat ook deze andere kerkelijke plechtigheden er onder vallen moesten. Dit moest hier worden opgemerkt, opdat de liturgische bespreking van deze plechtigheden, die vanzelf de Sacramenteele en louter statigheid

de

uitgevoerd,

Sacramenten,

en

;

Ceremonieele handelingen onder één gezichtspunt saamvat, niet, tegen bedoeling, tot verflauwing van de grenzen tusschen Sacrament en Ceremonie leiden zou.

onze

We

deelen ten overvloede deze bespreking in twee onderdeden

in,

en zullen eerst de twee Sacramenteele plechtigheden en daarna afzonderlijk

de Ceremonieele plechtigheden

Ook nu te

ligt daarbij

oordeelen of

deze

te

niets verder

veroordeelen.

aangelegenheid

kerkelijke

Wie door de gronden,

die

we

ter

sprake brengen.

van ons bedoelen, dan anderer doen Slechts vragen we vrijheid, om ook onzerzijds

vrijelijk

te

bespreken.

zullen aangeven, niet overtuigd wordt,

met zijn eigen wijze van doen te volgen. Mits, want deze eisch mag nooit worden losgelaten, mits hij betere en deugdelijker gronden voor de door hem gevolgde practijk tegen de ga

vrijelijk

voort

onze heeft over

te stellen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen