Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Onze eeredienst - pagina 107

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Onze eeredienst - pagina 107

2 minuten leestijd

HET KERKGEBOUW.

103

nawerking van een ander verleden, de nog onversleten toga. Want ook hier zit het kwaad nooit in het gewaad dat stof is, maar in het menschelijk hart, dat zich in zijn kleed uit hoogheid of uit ijdelheid

boven anderen verheffen

wil.

XXIII.

Het Kerkgebouw.

We

komen

nu

tot

de „vergaderplaatsen"

'.

Een woord waarop we

nadruk leggen, omdat juist dit woord het karakter kerkgebouwen dragen moeten. „Vergaderplaatsen", niet „heiligdommen ." Het verschil tusschen beide springt

Op

in

uitdrukt, dat deze

hit oog.

Sion stond niet een vergaderplaats, maar een „heiligdom", een

Er was op Sion een Heiligheid, er was de Arke des Ver-

„tempel".

bonds, en boven deze Arke de tegenwoordigheid des Heeren Heeren,

de Cherubijnen. Bij dit Heilige werd het offer bediend. Voor deze bediening van de offerande was een korps priesters ingesteld, onder de leiding van den hoogepriester. En het volk stond tusschen

van zien,

verre

en

den Voorhof,

in

er

zich

in

zijn

om

deze bediening

in

het Heilige aan te

gewaarwordingen en gevoelens meê

te

ver-

eenzelvigen.

Voor ons nu is er ook een „heiligdom", maar dat heiligdom is niet meer op aarde. Christus voer ten hemel op en is door het voorhangsel ingegaan in een beteren Tabernakel, die niet met menschenhanden gemaakt is. In dat heiligdom bedient Christus het altaar. En alle geloovigen op aarde staan in den voorhof hier beneden, ziende op wat daar boven geschiedt, en met hun gewaarwordingen en gevoelens zich met de bediening van het heilige daarboven in den hemel vereenzelvigende.

De zaak

in

Oud

en

Nieuw Testament

blijft

dus één.

Beide malen

een heiligdom, beide malen een priester die het Heilige bedient, beide

malen een offerande die wordt opgedragen, en beide malen de gelooAlleen die het aanschouwen, gelooven, en er zalig in zijn. maar met dit verschil, dat in het Oude Testament het Heilige op Sion stond, en dat het nu verplaatst is in den hemel, zoodat we op

vigen

aarde niets hebben dan een voorhof en

in

dien voorhof als geloovigen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Abraham Kuyper Collection | 568 Pagina's

Onze eeredienst - pagina 107

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Abraham Kuyper Collection | 568 Pagina's