Onze eeredienst - pagina 87

SCHOONHEIDSEISCH.

men van

die

wordt

de

toorn

schrap

zich

zij

Roomsche

ernstige

wel

zeer

tegen,

er

83

op zich zelf oog voor soortgelijk

zetten, zijn

gelijk

in

ontsluit

gebrek,

de en

bovenstaande aanhaling, kwalijk

ingehouden. Alleen maar „misbruik heft gebruik niet op", roept

acht daarmee zijn standpunt, dat de kerk geroepen

Hierin

ligt

een

om

de kunst

in

heiligen, en de kunst

te

wijden, onverlet

wijzen

u tegen, en

ook in de kerk zelve Gode toe kunnen handhaven. dan ook dit juiste, dat men nimmer door op misbruikte

haar heiligdom te

is

men

te

heerschende overtuiging ontwortelt,

of een

bestaande ge-

woonte ontwricht.

De verhouding waarin

kerk

kunst

en

zich tot elkander plaatsen,

algemeene overtuiging, die omtrent de verhouding tusschen de particuliere genade wordt

beheerscht

door

de

wè~"~koestereii en

,

de gemeene

gratie.

men

Lost

kunstterrein

de

aan

dit

op

de hoogere eenheid der kerk op, zoodat ook het heilig erf komt te liggen, dan is er geen ontkomen in

consequentie,

dat

de

kunst

eerst

dan haar ideale standpunt omgekeerd

bereikt, als de geest der kerk haar verheft en wijdt, en dat

de kunst evenals elke andere levenskracht geroepen leveren voor de verheerlijking van

God

in

zijn

is,

haar tribuut

te

heiligdom.

onder Protestanten met de idee van de Volkskerk dwepen, zich dan ook aan grove inconsequentie schuldig, zoo ze de

die

Zij

maken

tot bloei willen doen komen. hun standpunt, gelijk we dit in onze artikelen over de gemeene Op gratie aanwezen, moesten ze Romes meening over de kunst zijn toein de Engelsche Staatsgedaan j__ejT_JieJ_jsjiaji_oo^^ kerk, onder den invloed der Ritualisten, deze Roomsche zienswijz e steeds meer veld wint. Zij daarentegen, die met ons belijden, dat de kunst haar levenssfeer vindt in de gemeene gratie, en het terrein der kerk tot de particuliere genade bepalen, kunnen niet anders oordeelen, dan dat de kunst zich

kunst door secularisatie

vrij

van

en onafhankelijk behoort alle

haar bloei

Dat

dit

De zonde

niet

bij

te

ontwikkelen, en dat

in

haar emancipatie

haar aard hoorende invloeden, de voorwaarde voor

ligt.

haar

tot

uitspattingen zal verleiden, valt niet te miskennen.

en het bederf van het beste heeft steeds tot de hoogste ontwikkeling van het slechte geleid. Tegen die ontaarding en verbastering van de kunst dient dan ook een tast alles aan,

rusteloos protest uit

te

gaan.

Maar onzerzijds beantwoorden we deze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen