Onze eeredienst - pagina 211

BELIJDENIS VAN ZONDE.

Toch ware

nog minder geweest,

dit

zoo de predikers vooraf de

terdege bestudeerd hadden, en nagegaan wat

formuliergebeden

beide

207

Zoo zouden

En dan zou het ze hebben leeren bidden. hebben vastgestaan, dat het allereerste wat in zulk een gebed op den voorgrond moet staan is de openlijke belijdenis van er

inzat.

terstond

hen

bij

zonden.

Maar ook reeds

deed men

dit

lang

jaren

gebed"

„lange

het

we hebben

en

niet,

uit

zonder dat ze nog ooit de moeite namen, dat

vooraan

in

predikers gekend, die

zich zelf gebeden hadden,

om

dat rijke formuliergebed

onze Liturgische gebeden voorkomt, aandachtig na

te

lezen.

Op

die wijze

doen

toen

is

van schuld" er

feitelijk

het alle

Aanleiding

zonden" maar hiertoe

apart hield,

gaf

te

stil

weg

meer

om te

de

uit

den

titel

dat: „Openlijke

laten.

wezenlijke

fout,

die

in

onze

men namelijk deze Belijdenis van zonden niet maar met het Gebed voor de „opening des Woords" inéén

begaan

Liturgie

belijdenis

uit geraakt, en de uitgevers, de praktizijns vol-

gende, hebben zich toen veroorloofd, belijdenis van

Zondagen „openlijk

is,

dat

deed vloeien. Dat heeft men in de Fransche en Waalsche kerken niet gedaan, en ook niet in de Engelsche kerken, gelijk dit ook in andere kerken buitenaf geenszins het geval was.

Daar hield men de Belijdenis van zonden afzonderlijk, en liet een kort gebed voor de „opening des Woords" volgen op de aankondiging van den tekst. Ook in de Liturgie van a Lasco voor de Nederlandsche Vluchtelingengemeente te Londen opgesteld, zijn het Gebed vóór de „opening des Woords" en het Gebed van Belijdenis van zonden, twee geheel op zich zelf staande gebeden (Editio Kuyperi II. p. 82 en 85). Juist de vermenging in ónze Liturgie gaf alzoo aanleiding, dat men het eerste stuk de Belijdenis van zonden, glippen liet, en er te kwader ure het „Gebed voor de nooden der Christenheid", dat anders na de :

predikatie

Hoe

rijk

Liturgie

kwam, vaak meê saam deed

vloeien.

en treffend die Belijdenis van zonden ook zóó nog

was,

moge

blijken uit de

in

onze

eenvoudige mededeeling van haar

inhoud.

Ze luidde aldus

:

o Eeuwige God en allergenadigste Vader, wij verootmoedigen onszelven den grond des harten voor uwe hooge majesteit, tegen welke wij zoo menigmaal en zoo gruwelijk gezondigd hebben, en bekennen, dat, zoo Gij uit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen