Onze eeredienst - pagina 273

PRAELECTUUR DER

H.

SCHRIFT.

269

op hetzelfde oogenblik dat men zulk een deel van datzelfde stuk van het Woord in alle kerken het gelezen werd. En alzoo de Heere op eiken morgen van den dag des Heeren in eenzelfde Woord sprekende tot alle kerken. Kan men ontkennen, dat hierin iets plechtigs en indrukwekkends Een weten,

dat,

Woord aanhoorde,

school ?

Toch, bruik

het

dat

niet verheeld, heeft dit tot

zij

men

misbruik geleid; een mis-

ten deele in de Luthersche,

maar vooral

de Hoog-

in

Anglikaansche kerk nog aantreft. Luther

schreef

aan

achtte

dat het

Woord als zoodanig met het Sacrament, en het Sacrament, op geheimzinnige, zoo

stukken

de

zelf

van het

Hij vergeleek het

zekere mystieke kracht toe.

Woord, even

als

op mystieke wijze werkte. En bij de Anglikanen in Groot-Brittanje en Amerika heeft deze zelfde dwang er toe geleid, om aan de praelectuur van het Woord een vorm te geven, die stuit. Om namelijk deze praelectuur wel scherp van de prediking des Woords te onderscheiden, is daar de gewoonte ingevoerd, om het Woord op half zangerige wijze zóó te lezen, dat de indruk ontstaat, alsof het zoo uit den hemel komt, maar met het jammerlijk gevolg, dat niemand die het hoort, het verstaan of volgen kan. Het kon evengoed in het Latijn of in het Hebreeuwsch worden gelezen. Al zulke ongerijmdheid moet natuurlijk worden tegengegaan. De lezing moet klaar, moet helder, moet volkomen duidelijk zijn, zoodat ieder ze kan verstaan eu volgen. Daarom moet ook nooit een stuk uit het Woord in de vergadering der geloovigen worden voorgelezen, zonder dat hij, die voorleest, niet

vooraf thuis het aandachtig heeft nagegaan. is

er zeker van, dat

hij,

Men moet van

Alleen de zeer geoefende

eersten oogopslag, elk stuk goed en juist

bij

op welk woord de nadruk valt; als twee verzen één zin bedoelen, niet ophouden als het vers uit is: en ook de eigennamen goed uitspreken. Al wat bij het lezen den zin stoort, stoort den indruk dien de voorlezing op de Gemeente maakt. Ook kost goed lezen oefening, en alzoo moet niemand met dezen zal

lezen.

elk vers

weten hoe de

zin loopt;

dienst belast worden, die in het publiek voorlezen geen oefening heeft

gehad.

Goed voorlezen doet men

onderricht

is,

verstaat deze kunst.

waar ook, meer moet die

die,

iets

in

het

en alleen wie hierin

niet vanzelf,

Geldt

publiek

dit

nu reeds voor een ieder

heeft voor te lezen,

eisch dan niet gesteld worden,

voorlezing betreft, die zich op aarde denken

waar

laat.

—

hoeveel

het de heiligste

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen