Onze eeredienst - pagina 256

GEEN BIECHT.

252

val teruggaat, en ziel

de ruste terug Dit

we

werk van den Heiland

na de erkennen dat het gelooven het ook wel waarlijk, maar zoowel deze er-

gaandeweg

en

is,

de ure der bekeering ons overweldigend de eerst in het volbrachte

doen vinden. besef echter van schuld en

te

algemeen

bekeering

zoo

dat in

om soms

verontrust,

zijn

vergiffenis verliest

indringend karakter.

We

kentenis als dit geloof, erlangen van lieverlede meer het karakter van

eene

afgedane

Gods kind

God

heeft

zijn

alle

we nu

geven

Het

zaak.

staat

nu eenmaal voor de overtuiging van was, en dat hij alzoo gered is. de diepte der zee geworpen. En al

vast, dat hij alzoo verloren

zonden

grif toe,

in

dat deze vaste overtuiging elk oogenblik door

den Heiligen Geest weer kan verlevendigd worden en onder bijzondere ervaringen van Gods genade weer krachtig en prikkelend kan opleven, toch zal elk vroom belijder bekennen, dat dit feit en deze waarheid in den gewonen gang des levens, meer een verzekerdheid vormen, die hij heeft weggeborgen, dan een stemme uit den Hooge die bezielend op hem werkt. Doch nu heeft God het zóó verordend, dat zijn kind, dat vastelijk in dat vergeven en verzoend zijn van zijn schuld en zijn zonde gelooft, nog telkens met Satan in aanraking komt, nog gedurig aan allerlei verzoeking en verleiding bloot staat, en, helaas, nog eiken dag in allerlei zonde uitglijdt, ja, zijn beste werken, steeds door verkeerde opwellingen en inmengselen en overleggingen van zijn hart met zonde besmet.

En

hierin ligt

Immers,

nu het gevaarlijke punt.

staande

verloste tweeërlei Hij

tegenover

weg

pijnlijke werkelijkheid,

kan nu de

kan óf geleid worden door de overweging, dat die nakomende

zondeuitingen toch aan een

deze

inslaan.

uitverkorene

zijn

eeuwig

heil

niets afdoen,

Gods toch eenmaal de

absolute

want dat

hij als

vergeving zijner

zonden ontvangen heeft. Of wel hij kan door die gedurige ervaringen van de zondigheid van zijn hart tot twijfel aan zijn bekeering, aan zijn genadestaat, en aan de principieele verzoening in Christus verleid worden. Zoo vindt men het dan ook in de gemeente. Eenerzijds mannen en vrouwen, die hun kleine dagelijksche zonden nauwelijks meetellen, en er niet dan zeer zwakkelijk en strijden.

En zijn,

Ze

zijn

anderzijds

laffelijk

immers toch in hun Christus geborgen. mannen en vrouwen, die teederder van

tegen

conscientie

en pijn hebben over hun telkens terugkeerende zonden, maar die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen