Pro rege - pagina 59

DE GODSDIENSTZIN VERMINDERD. van

beeld

leven, gelijk het door onze overmacht

menschelijk

het

53

over de krachten der natuur thans geworden

en ge zult het in-

is,

zinken van het godsdienstig leven in de eeuw, die achter ons

ook

hoofde

dezen

uit

we nu

spreken

niet.

Van

verstaan.

de

bewust-wedergeborenen

hun leven werkt een hoogere kracht des

In

Geestes, die tegen elke overweldiging bestand er onder.

Maar de wedergeborenen verkeeren

thans

spreken

verder

kwam

we dan

vroeger eeuwen

ligt,

is,

al lijden

de zielen

het Heiligdom, en

in

van de groote menigte die immers nooit

alleen

den Voorhof. Die onafzienbare schare was

in

godsdienstig aangedaan, en

ook zelve

is

in

nu, zoo

bijna over heel haar lengte en breedte, van alle religieus meeleven

we uw

vervreemd. En voor haar roepen ziende, allicht

zelf

deernis

waar

in,

gij,

op u

het vellen van een hard oordeel over deze

tot

onvroomheid der schare zoudt neigen.

Wat

toch

massa

die

dan

is

verschil, het onderscheid, de tegenstelling

het

gedoopten tusschen toen en nu

der

;

wat

is

van

ze anders,

de scherpst geprikkelde overgevoeligheid van het zenuw-

dat

leven de vroegere kalmte en rust verving. Zie het aan onze krankzinnigengestichten,

hoe ze steeds meer bevolkt worden;

de

lijst

van zelfmoordenaars hoe ze zich steeds meer

in

het

denken,

altoos

het

onrust

gejaagd, nooit

trillen

in

tijd

gemoed, onrust

het

in

om kalm

ons bloed en

in

zijn

arbeid

te

in

uitbreidt.

door

den

vroegen

zoovelen

morgen

nooit

af

op

Onrust

huis en bedrijf,

voleinden, aldoor

onze zenuwen van den electrischen

stroom, die heel het leven in overspannen beweging

van

zie het

uit

meer aan

zet.

Bijna ieder

huis gejaagd, zelfs de maaltijden

den huiselijken disch genoten, en

daardoor geen genieten meer van de huiselijke gezelligheid, en geen

om Gods Woord te verzamelen, als de dankzegging voor het genoten goed tot God zal opklimmen. Eertijds een eerste cordon van ruste om het huis, dan een tweede cordon van ruste om de plaats zijner woning, die men slechts een enkele

sprake meer van zich saam

maal

in

het jaar verliet, en,

ook waar men zich van huis bewoog,

althans de vaderlandsche grens voor bijna allen een laatste cordon,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen