Onze eeredienst - pagina 131

HET KERKGEBOUW.

En

men de Gemeenteleden

laat

wordt onwillekeurig

dan

in

127

opstaan, en

bij

de

veler oog, die tafel toch

neerknielen,

tafel

weer een

altaar,

en gaat elk denkbeeld van een gemeenschappelijken maaltijd teloor.

Het best ware dan nog, wat men in enkele gebouwen met een ongekoor heeft beproefd, t. w. dat men in dit koor bij manier van een hoefijzer zeer groote, lange tafels plaatste, waar nagenoeg allen bruikt

op eenmaal een plaats konden vinden. Het

rustig

zaam

Dan

ring.

is

men

maar zoo dat tevens

tafel,

Dan

De eenheid

allen saam.

voor anderen plaats

een twintig minuten

in

een

metterdaad het ideaal^

is

om weer

haast,

aan

neerzitten

aanzitten,

of zelfs telkens na

af,

te

blijft

blijft

bewaard.

Er

is

geen

En toch loopt alles Avondmaal meermalen,

maken.

zoodat niets belet het

den gewonen dienst

allen te

het een vergade-

te

houden.

XXIX. Het Kerkgebouw. (Vervolg). Ongetwijfeld

zijn

de bedenkingen tegen onze wijze van Avondmaals-

viering niet gering.

De

wordt

eenheid

om

groepen,

de

verbroken,

die manier vaak gescheiden.

saam

niet

de kerk

wat

te

aanzitten.

wat

zien,

In

dering

is

Zelfs

den regel

Men

is

Nog

er gebeurt.

gesproken wordt.

er

men achtereenvolgens, bij Mannen en vrouwen worden op gehuwden met hun kinderen kunnen

doordien

plaats neemt.

tafel

moeilijker

gevoelt het, de eenheid van de verga-

En men

aanstonds gebroken.

om achter in vaak om te verstaan

het zelfs moeilijk,

krijgt

veeleer den indruk van

een reeks kleine korte vergaderingen achter elkander, waar die

men

Is

het

aanziet,

maar

omgaan. Avondmaal

men

bij zit,

die buiten de overigen

nu alzoo, dat vooral

bij

het heilig

van de eenheid van de vergadering van geloovigen eisch het in het oog, dat hier

maar

al

te

het uitkomen is,

dan springt

veel aan ontbreekt, en dat de

we-

zenlijke eenheid en saamhoorigheid, het ééne lichaam zijn, niet tot uit-

drukking komt.

Een

tweede

bezwaar geldt de onrust, het onrustige, het golvende, Avond-

dat zich van de vergadering meester maakt, zoodra het heilig

maal

is

Zoo

aangevangen. eigens, dan hoort hier

stille rust

en plechtige kalmte

te

heersenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen