Onze eeredienst - pagina 202

DE SOLOZANGER.

198

kon hebben, om het hart te roeren, gelijk reeds Calv ijn het uitsprak, dat niets meer geschikt is, om het gemoed in beweging te brengen en de menschen uit hun onverschilligheid te doen opwaken, dan goede_ vocale en instrum entale muziek^

dan ook die overweging, die er in Amerika toe geleid heeft, om weer sologezang in den kerkdienst in te voeren. Er moest, zoo verstond men het, in den dienst niet alleen een spreken van de geloovigen tot God, maar ook een spreken van God tot de geloovigen zijn. En waar nu de geloovigen ook zingend tot God spraHet

ken,

is

waarom zou dan God

zelf

ook

de Gemeente spreken? Het was zoo indrukwekkend,

niet

door menschelijken zang

tot

indien alles zweeg, en één schoone

Gods naam, aan de Gemeente de Gemeente door het menWaarom zou diezelfde God dan niet tot de Gemeente schelijk woord. Bad niet de zich uiten kunnen ook door den menschelijken zang? lof op te woord, om daarnevens Gemeente tot God door het gesproken dragen in het gezongen lied ? En waarom dan het woord van Gods Gesproken in de prezijde niet evenzoo in beide uitingen te nemen stem

woord

een

toezong.

In

de Schrift, als in

uit

de prediking sprak

God

tot

:

gezongen

dikatie, en

Ds.

Asaph

in

in

het lied.

de Hartford Seminary Record van November 1898,

zegt er o.m. dit van

:

We give the first place to the help rendered to the worshipper in his approach to God, but not far away is the conveyance of God's message to men. Said a lady last summer, after listening to a beautiful rendering of the composite theme, „Come unto Me, all ye that labor and are heavy laden" and „I heard the voice of Jesus": „It was as good as a sermon." It ought to be. It was meant for just »that; to repeat and impress our Saviour's gracious call and to teil how one soul heard and answered. It may have been well sung; it ought to have been well sung; but no one stopped to think of the range or quality of voice it was a religious effect, ;

designed, secured.

A

preacher

City paused in his sermon on the parable of and called on his choir to sing „Home, Sweet Home." Why not ? Unusual ? Perhaps so but it touched one wanderer's heart and after the benediction he came to say that he had begun to live a the

prodigal

in

Jersey

son,

;

new It

life.

is

The those

the last day of the year; the

leader

is

familiar

sermon is to be on youth andoldage. sympathy with the occasion. He selects for the anthem words in Ecclesiastes describing old age. A solo voice in

announces the theme, „Remember now thy Creator, in the days of thy youth," and the chorus takes up the discourse, and tells with descriptive

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen