Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 65

53

De

schare was er

sehooner kans

nu

niet

bij.

Ze hadden hem nu

alleen. Green

om hun

opgekropte woede aan Jezus te koelen. En toch, als konden ze zelfs nu nog den verpletterenden indruk van zijn gelaat niet verdragen noch weerstaan, grijpen ze eerst een kleed van de tafel en wierpen hem dat over het hoofd. En nu, nu dat gelaat bedekt is, nu dat gelaat niet meer spreken kan, nu dat gelaat hen niet meer hindert, nu durven ze, en nu slaan ze er op toe naar hartelust. En zoo gaven ze Jezus kinnebakslagen. ooit,

Uit het gelaat spreekt de ziel, in het woord gaat de geest uit; datgene door wat den mensch mensch maakt wat merkbaar is van onzen koogeren oorsprong; en wat ons als van G-ods geslachte, boven de orde der dierlijke wereld verheft. Het dier kan niet spreken, en daarom is in zijn orde geen ander recht dan het recht van den sterkste. De sperwer die de duif grijpt en verscheurt, de fluwijn die den haas op den nek springt en zijn bloed uitzuigt, de tijger die het hert omwerpt en keelt. Een andere orde kent de wereld der dieren niet. Haar macht is in klauw en muil en snavel. Maar over den mensch bestelde God de Heere liooqer orde. Eene heerschappij niet van physiek geweld, maar van geestelijke straalt

;

overmacht, geloovende in zijn heilige ordinantiën. Hoe 'minder de hand meespreekt, en hoe meer het oog regeert en het woord heerschappij voert, hoe hooger het leven staat, in huis, in kring, in maatschappij.

Vandaar dat de strijd tusschen het rijk der wereld en het Koninkrijk van God ten slotte zich moet saam trekken in dat ééne punt het geweld van de hand, of de macht van den geest. Dat begreep Petrus niet, toen hij met het zwaard sloeg, en Jezus zoo diep griefde. Dat was het wat Jezus tot Pilatus zei: „Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld, anders zouden mijn volgelingen voor mij gestreden hebben." Maar op geweld waagde het Sanhedrin en waagde Pilatus het wel. Jezus' aangezicht hebben ze niet kunnen dragen, tegen zijn woord hebben ze niets vermocht, tegen zijn geest stonden ze machteloos, maar ze bonden hem met touwen, ze sloegen hem met de geeselkoorden, ze grepen hem aan, ze bespuwden, ze martelden hem, en ten leste hingen ze hem op aan het hout. Dat was In ui macht, daarin school hun kracht. En het is die worsteling tusschen het ruw geweld van de hand, en tusschen de geestelijke macht van het oog, van liet gelaar en van het woord, die zich op het bitterst en scherpst in dat ééne :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen