Afgeperst - pagina 42

HET GELE GEVAAR.

38

Iets

wat men toch

aan

te

in

niet doen zou, zoo er niets meer op hen viel Van waar dan nu zulk een door niets getemperd

meri<en.

hoogte

de

steken

van

de

Chineezen, alsof er geen vlek of

was ? Ook Kamerleden velden over de opinie Hoogstraten een niet te zacht oordeel met Van heer van den name deed dit de heer Thomson. Doch hij was althans billijk, en wees zelf op de schaduwzijde, die van het optreden van de Chineezen in onze Koloniën onafscheidelijk bleek. „De Chineezen, zoo begon hij te erkennen, hebben les défauts de leur qualités. hen

aan

rimpel

;

spaarzaam en energiek, en dan spreekt het van zelf, dat bij de aanraking met andere personen, die niet dezelfde Het is wel eigenschappen bezitten, zij moeten overwinnen.

Ze

sober,

zijn

jammer voor

ons, dat de inlanders, in het bijzonder de Javanen,

doch men kan daartegenover nu eenvoudig zeggen, dan moeten de Chineezen maar worden Zelf erkende hij met den uitgesloten uit de gemeenschap".

die eigenschappen niet bezitten, niet

.

.

.

heer Van Hoogstraten, „dat de Chineezen soms treurige practijken uitoefenen,

als

houders van opiumkitten, pachters

van pandjes-

huizen, van slagerijen en pasars, van clandestine dobbelhuizen enz. Ik

erken

dit,

zei

hij

en

betreur het in hooge mate."

En

eerst

daarop volgde dan een opsomming van hun goede Maar zelfs van zulk een veel dat ze ons ten goede deden. billijk afwegen van het goede èn het kwade was in het pleidooi van den Minister geen sprake. Hij had voor de Chineezen louter qualiteiten in

lof.

Niet één enkele reserve

werd voorbehouden

Of dit, afgezien van het pijnlijke voor den heer Van Hoogstraten, uit politiek en diplomatiek oogpunt van de gewenschte bedachtzaamheid getuigde, waag men kans, dat als 't vroeg of komt,

elke

door

ik te

betwijfelen.

weer

laat

tot

Nu

toch loopt

onderhandelingen

ons wenschelijk geachte voorzichtigheidsmaat-

worden afgewezen,

met verwijzing naar dit officieele woord van den Minister van Koloniën iets wat nog heel anders bedenkelijk kon worden dan het gesprokene door het lid voor Utrecht II. Reeds nu toch ligt immers de conclusie voor de hand, dat regel

zal

;

nog bestaande vrijheidsbeperking op staanden voet behoort te worden afgeschaft, overmits nu immers officieel vaststaat, dat de Chineezen in niets bij onze beste onderdanen achter staan. Stellig ging m. i. de afgelegde verklaring dan ook te ver. Maar nu ter zake. Op 11 October 1909 gaf ik zelf in De Standaard een korte alle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen