Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 190

178

dan anders of ook in de nahmr moest het sterven van den Heiland natrillen. Moest niet zijn doodszncht worden tot een doodszucht, die nawerkte in de natimr die het kruis omringde? jSTiet dat dit zoo plaats greep, verbaast, maar zoo het niet had plaats gegrepen, zon er iets ontbroken hebben. G-e zoudt het diepe levensverband tusschen die nahmr en het eeuwige Woord niet meer hebben verstaan.

het

Zoo ge dit meêzuchten en meêbeven van de natuur met het sterven van den machtigen Heiland niet verstaat, dan verstaat- ge evenmin iets van den vloek, die om der zonde wil over die natuur is gekomen, en van de ontzettende natuurteekenen, die eens Jezus' wederkomst begeleiden zullen. Als om der zonde wil de vloek over de aarde komt, wat is dit anders dan een meêtreuren van de natuur met den gevallen mensch, het afleggen van het paradijsgewaad, om in het rouwgewaad van den vloek de zonde van den mensch te beweenen. De zonde is toch ook geestelijk van aard; en ze kan niet in het vleesch schuilen, of hoe zou Satan anders, die geen vleesch heeft, zonde hebben kunnen, en voor ons de inblazer van alle zonde geworden zijn?

En

van den zondeval, tast niet ook 's menschen lichamelijke natuur aan, en brengt ons hier den tijdelij ken dood, maar dringt derwijs in heel de natuur in, dat heel haar gelaat verdonkerd wordt, en doornen en distelen het teeken worden van haar nieuwe gedaante. En geheel datzelfde is ii in de Heilige Schrift immers ook bij de toekomst van den Heere Christus voorzegd? Dan niet alleen zielen die worden gezaligd, maar ook lichamen die opgewekt en verheerlijkt worden. Maar dit niet alleen. Duidelijk zegt de Openbaring u, dat er ook teekenen en ontzettende gebeurtenissen zullen zijn in zon en maan en starren, in de zeeën en de rivieren der aarde. Ja, ten slotte dat heel deze aardsche natuur in één ontzettenden wereldbrand zal opgaan, om uit dien wereldbrand een nieuwe aarde, een verheerlijkte natuur, een natuur heerlijker dan eens het Paradijs was, te doen voortkomen. En zeg nu niet, dat de natuur dit alles wel ondergaat, maar dat er toch in die natuur zelve geen meeleven is. Of zegt dan niet de apostel Paulus ons, dat ,,de natuur met opgeheven hoofde zucht, wachtende op de openbaring der kinderen (loclsr Want dat de natuur aan den vloek onderworpen is, niet gewillig, maar door diens wil, die haar aan den vloek toch, die geestelijke gebeurtenis

alleen

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen