Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 150

138

Toen kleefde er aan dien heerlijken naam smaad en

schande.

Zulk

een drukkende, hinderlijke, ergerende smaad, dat zelfs de vurigste van Jezus' intiemste jongeren, dien smaad niet aandorst, en toen ze hem vroegen: „Zijt gij ook niet van die ?", naar eeden greep en tot bezweringen zijn toevlucht nam, om toch maar den schijn zelfs te ontgaan, als moest die smaad en die verachting, waar zijn Heiland onder gebogen ging, afdruppen ook op hem. En dien smaad, die verachting, die zoo krenkend en grievend was, dat zelfs een Petrus er voor terugschrikte als voor een giftige slang die hem met haar beet dreigde, dien diepen hoon heeft uw Jezus gedragen. Hij die dien hoon, o, zoo veel dieper nog dan Petrus voelde, hij heeft er mee gestaan voor aller oog en er mee gehangen voor aller blik, voor die blikken, zoo vol onbeschaamdheid. En toen zijn bloed om ons vergoten werd; en zijn adem stikte in de borst; toen doodde nog giftiger pijl, dan de doodsangst, de eere van zijn goddelijken naam voor het eerbesef van zijn doodge-

nepen

De

hart.

is beter dan het leven en de naam voor den man van eere heiliger dan de levenswarmte van zijn eigen bloed. Eere te hebben, eere boven allen naam, was het heerlijk loon, dat de Man van smarte om deil arbeid zijner ziel en voor zijn diepe krenking ontvangen heeft. Maar om tot die eere boven alle glorie en dien naam boven allen naam te kunnen doordringen, heeft onze Jezus dan ook niet alleen het kruis verdragen, maar ook de schande veracht, en diep, zeer diep het hoofd gebogen, onder den schriklijken hoon en smaad, dien booze nijd over hem uitspuwde.

eere

Het was een vreeslij ke keer te Jeruzalem. Tot dusver meed Jezus meest de kringen waarin men hem haatte. Trouwhartige jongeren, bewonderende vrienden, vriendelijke vrouwen omringden hem. o, Die schare die aan zijn lippen hing, die geredden die hem dankten, die hopeloozen die den zoom van zijn kleed drukten, ze waren nauwlijks te bedwingen, ze wilden Jezus koning maken; en nog op Palmzondag had men de palmtakken voor zijn voeten gestrooid, en de kleederen op zijn weg gespreid, en vroolijk en luidkeels in Jeruzalems poorten geroepen Hosanna den Zone Davids! Tot dusver had Jezus liefde ingedronken, dankbre blikken om zich heen gezien, o, in zoo veler hulde genoten. Maar nu, in den hof der Olijven, keert dat alles plotseling om. :

Het

de ure der duisternis. wijken terug, de boozen treden op den voorgrond. Johannes vlucht en Judas blijft bij hem. En nu opeens begint de is

De goeden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen