Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 101

89

XXIII. „9Uté een

?djaap bat gtoni

i$ baai* ïjet

aangesidjt

3ijner ^cljecröcn»." Als dezelve geëischt werd, toen werd hij verdrukt; doch hij deed zijnen mond niet open: als een lam werd hij ter slachting geleid, en als een schaap, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders, alzoo deed hij zijnen

mond

niet open.

Jes. 53

:

7.

Er

ligt in al (xods schepselen, ook in het dieren- en plan teneen heerlijke symboliek, waarvan de rijke beteekenis ons slechts een enkele maal door de Schrift ontsluierd wordt. Een symboliek in het Tarwegraan, dat in de aarde valt en sterft, en in den Wijnstok, die in zijn ranken vrucht draagt. En zoo ook een symboliek in de Duive, die neerzij gt op haar vleugelen, en in het Lam, dat wel vroolijk blaat als het ter weide wordt uitgeleid, maar stom is voor wie het slacht of scheert. Heilig is ons die symboliek, omdat ze kleeft aan de gestalte en de verschijning van hem, die ons met zijn bloed gekocht heeft. Hij dat Tarwegraan, dat sterven moet om niet alleen te blijven; hij die Wijnstok, die aan al zijn ranken het levenssap toevoert op hem die Duive neergedaald, opdat hij vervuld zou worden met den Heiligen G-eest zonder mate, en zoo bovenal, hij, onze Jezus, dat Lam, dat ter slachting gaat, het Lam, dat de zonden der wereld wegdraagt, het Lam, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders. En zoo was het lijden van den Man van smarten. Niet in dien letterlijken zin, alsof hij al de uren zijns lij deus geen woord zou gesproken hebben. Dat ondervond Judas anders in den hof, toen de Heere hem door zijn booze ziel sneed met zijn schrikkelijk woord. Dat is anders door Cajaphas ervaren, toen de Heere hem profeteerde van den Zoon des menschen, die op de wolken komen zou. Dat overkwam Pilatus heel anders toen Jezus hem de holheid en de leegheid toonde van zijn sceptischen waar-

rijk,

heidszin.

in dien zin was Jezus onder zijn lijden niet stom. E< r betrekkelijk veel. Tot zelfs van zijn kruis zeven malen. vlak eer hij sterven ging: „Vader, in uwe handen bever! ik

Neen, sprak

Nog

hij

mijnen geest."

Neen. de stemmeloosheid van het Lam ligt in het inhouden van den kreet van verzet tegen het lijden. Er ligt in den kreet, waarmee het gevoelige schepsel tegen liet lijden inschreeuwt, een middel van verweer. Zoo schreit her kind

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen