In Jezus ontslapen - pagina 92

: ,

82

een lid van zijt ook een mensch onder de menschen mensehheid; een blad aan den boom van uw geslacht, een deel van bet geheel, levende in een menschelijke gemeenschap.

Maar ge

:

de

En

over die menschelijke gemeenschap

Het

verschil

komt dan ook

komt

de

tweede

Dood.

uit.

Als individu, als mensch apart sterft ieder op zijn beurt, een iegelijk op zijn eigen gelegenheid. De één in een andere ure dan de ander. Een ieder op zijn tijd. Maar de tweede dood komt over allen die er in bezwijken zullen op ééns, tegelijk; in éénzelfde oogenblik: gemeenschappelijk; over allen saam in éénzelfde vreeselijke ure. De eerste dood is vóór het oordeel; aan den tweeden dood gaat het oordeel vooraf; en eerst als het oordeel zal voleind hebben, krijgt die tweede dood macht. In den eersten dood worden ziel en lichaam uiteengerukt in den tweeden dood zijn ziel en lichaam hereenigd, en komt het verderf over beiden saam. Er is ook wel een individueel oordeel, slag op slag in de consciëntie na elke zonde die sterker aangreep; en er is ook een individueel oordeel over ieder die in heldere bewustheid wetende dat hij sterft, den dood ingaat. Maar toch, dit is niet het oordeel, niet het gericht Het oordeel gaat over allen saam, over het geslacht, over de gemeenschap. Zoo is er tweeërlei geboorte en herkomst, de eerste toen God Adam schiep en formeerde. Dat was de geboorte van uw geslacht. Het leven aan de mensehheid geschonken. En er is de tweede geboorte toen God u formeerde in uwer moeder ingewand. Het leven van uwen persoon; het opkomen van uw ik. Vandaar onze tweeërlei zonde. De zonde waarin we saam voor God staan, wat de mensehheid zich tegen God onderwond. En daarnaast, toch daarin wortelend onze persoonlijke zonde de zonde door ons ik met bewustheid bedreven. En daarom nu staat tegenover dit tweeërlei geboren leven, en tegenover deze tweeërlei zonde, ook tweeërlei dood. Edoch in omgekeerde orde. Vooraf de eerste dood, als ons ik, onze persoon uit dit leven scheidt. En daarna, straks, de tweede dood, die over allen saam gaat, over de gemeenschap, over wat opschoot uit en eensgezind bleef met den gevallen stamvader van heel het geslacht. ,

,

,

Daartegenover staat nu de tweeërlei redding, de tweeërlei verlossing, de tweeërlei zoen. „Christus is een verzoening, niet alleen voor onze (persoonlijke)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen