Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 113

101 dragen, niet een kort eind weegs, maar hij neel de stad door, al de straten van het rechthuis tot aan de poort langs, en toen van de poort naar de •Hoofdschedelplaats. Dat kruisdragen bestond niet hierin dat de veroordeelde het dragen kon gelijk hij wilde, maar het kruis werd hem, met den dwarsbalk vóór de borst, over den linkerschouder gelegd, en de

Dat kruis moest

eerst

beide handen aan den dwarsbalk gebonden. Hieruit verklaart het zich dan ook, dat Jezus, door zoo aangrijpende inspanning, en rustelooze ontroering al die uren lang, uitgeput, zeer spoedig onder dit kruisdragen bezweek. Reeds onder het gaan naar (lolgotha begon de kracht der menschelijke natuur hem te begeven.

Eindelijk op Grolgotha aangekomen, hebben de soldaten toen een gat in den grond gegraven, den opgerichten kruispaal daarin gezet, en den grond aangetreden, tot de paal goed vaststond; en dat alles onderwijl Jezus er sprakeloos bij stond, en het aanzag, en innerlijk beefde voor wat te komen stond. Want toen nu de paal gereed stond, hebben de soldaten Jezus aangetast, en hem niet alleen zijn opperkleed, maar ook zijn overige

kleederen van het lijf getogen, tot hij, als een doemschuldige die geen kleed meer waard was, onderwijl het volk het aanzag, in

hun midden

stond.

dien rok en de kleederen ter zijde, om straks te verdeelen en te verloten, en toen gingen ze tot de eigenlijke kruisiging over. Het kruis in die dagen was niet zoo hoog, gemeenlijk hing de

Voorshands legden ze

ze

gekruisigde weinig meer dan twee voet hoog van den grond af. Nu stak er onder aan het kruis een kleine balk uit, waarop de kruiseling met de beenen zijwaarts afhangende gezet werd. En terwijl één der soldaten hem tegen den kruispaal drukkende vasthield, bonden twee andere zijn handen aan het dwarshout van het kruis, en sloegen hem de nagels door de handen. Ten slotte werden de beide voeten met de voetpalmen tegen den kruispaal gekeerd, en terwijl de ééne soldaat de voeten alzoo vasthield, dreef de ander ook door die voeten de nagels heen, elke voet afzonderlijk tegen het hout gedrukt. En toen was hij gekruisigd, en^namen ze de kan met gemyrreden wijn, om hem te bedwelmen, opdat het lijden des stervens aan dien' paal niet te vrees! ijk zou zijn. Maar Jezus weigerde. liet smartgevoel van het lijden mocht geen oogenblik worden verdoofd. Toen Jezus niet wilde, hielden de soldaten ook niet aan. Hun bleef nog alleen de toeëigening van den buit over. toen kleederen onder hun vieren verdeelden. /-e Jezus'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen