Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 174

162

De

uitvoering van de doodstraf was toentertijd iets zeer gewoons; dat iemand gekruisigd werd kwam veel voor in die dagen. Ge weet het, op dien dag toen Jezus zijn bitteren dood stierf, sloeg Pilatus er niet minder dan twee tegelijk met hem aan het

ook

kruis.

Voor het zien van zulk een executie liep dientengevolge alleen het nietsdoend gepeupel nog de poort uit maar het eigenlijke volk van Jeruzalem zag er niet meer naar om. Dat er desniettemin toen uw Jezus naar den kruisheuvel geleid werd, nog zulk een groote schare meêtoog, en ook een groepje priesters zich in het gedrang mengde, en enkelen van zijn discipelen hem in den angst en de verbazing hunner ziel, van verre volgden, toont dus zeer zeker, dat men voor ditmaal in de executie die ging plaats grijpen iets bijzonders zag. Er heerschte alzoo om Grolgotha een indruk van het buitengewone, straks zoo machtig versterkt eerst door den heiligen zielsadel die uit den Gekruisigde sprak, en ten slotte door de schrik aanjagende teekenen, die bij het kruis de omstanders overvielen. Zelfs de officier van het Romeinsche leger, die de wacht bij het kruis betrok en er bevel voerde, kon zich ten leste aan dien overweldigenden indruk niet ontworstelen, en zijn uitroep nadat Jezus gestorven was „ Waarlijk deze was Gods Zoon", toont hoe sterk zelfs deze geharde soldaat was aangegrepen. Gre zoudt u dus vergissen door het u voor te stellen, alsof het op dien ontzettenden middag der boosheid alles gewoon afliep. Eer droeg ditmaal alles op Grolgotha een zeer ongewoon karakter. Zekere schrik voor het geheimzinnige en vreemde sloeg een ieder om het hart. En ongetwijfeld was het een verademing, toen het eindelijk alles „volbracht" was; en het licht der zon terugkwam; en men bij dat teruggekomen licht Jezus, met de bleeke lijkkleur, over zijn gelaat en heel zijn wezen, en met het verstorven hoofd machteloos op de borst neerhangende, dood voor zich zag. Toen week de schrik weer uit veler hart. Immers, zoo beeldde zich de volkswaan in, nu hij gestorven was, had Jeruzalem, had de onthutste schare, van hein althans niets meer te vreezen. Maar al heeft zoodoende het kruis op Gi-olgotha op dien Vrijdag vóór Pascha de gemoederen in Jeruzalem fel bewogen, onrust in de harten geworpen, en de schare door een geheimzinnige vrees verschrikt, daarom is dat kruis en is dat sterven dan toch door niemand nog in zijn diepte verstaan, veel min in zijn ver strek kende beteekenis ook maar door iemand begrepen. ;

:

Maria en door een Johannes Dat merkt ge op den Paaschmorgen wel.

Zelfs door een

Want dood,

zelfs toen ze verstonden zijn

hoorden discipelen

dat

niet.

Jezus verrezen was uit den heilgeneim niet, en

nog het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen