Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 140

128 Hij doet het in tal van beelden, in een overstelping van veelheid der gedachten, als om u te doen beseffen, hoe onmachtig de taal eigenlijk is, omdat innerlijk bezwijken van den Messias weer te geven. Levend voelt de Heere zich als begraven, want hij klaagt: „Gij legt mij in het stof des doods" ; de uitgang der ziel in de stem die klagen kan, is afgesneden, want „zijn tong kleef aan zijn gehemelte" ; zijn tranen weigeren te vloeien, want hij voelt zich „verdroogd als een potscherf" ; zijn hart kan geen weerstand meer bieden, verloor alle energie en lijdenskracht, want „zijn hart is als was, gesmolten in het midden zijner ingewanden'''' ; zijn lichaam is volkomen machteloos en valt voor zijn gevoel uit elkaar, want „al zijn beenderen zijn vaneengescheiden' ; ja, kortom, heel zijn bestaan voelt onze Heiland innerlijk bezwijken en ineenzinken, want hij klaagt: „Ik BEN UITGESTORT ALS WATER Waar blijven nu de roepers, die zeggen dat Jezus als martelaar 't

stierf?

Hoe sterft een martelaar? Immers door genade! Door ingestorte kracht die zijn bezwijkend hart met heröieken moed vervult! Hoor de energie des geloofs, die

hem

tot den laatsten doodssnik van binnen sterk en onwrikbaar doet blijven, al wordt uitwendig alles verteerd! En wat vindt ge hiervan nu bij uw Jezus ? Och, immers van dit alles het tegendeel Geen genade want hij was verlaten van zijn Grod. Geen ingestorte kracht, want al de kracht die in hem was, werd hem als uitgezogen en druppel bij druppel afgetapt. Neen, geen heroïsme, want het was al één bezwijken van binnen, eer het nog aan het uitwendig bezwijken toekwam. Jezus werd innerlijk niet gesterkt maar afgebroken. Of liever, afgebroken is voor de snelheid en ontzaglijkheid van dat innerlijk vernietigen, zelfs nog te zwak gezegd. En daarom grijpt de Heilige Greest nog krasser beeld, en zegt niet „afgebroken" maar „uitgegoten" en „uitgegoten" niet gelijk traaglijk de olie uit de kruik vliet, neen, maar snel als het water neerstort van de bergen; en daarom staat er zoo forsch, zoo geweldig, zoo als om de innerlijke bezwijking van uw Jezus u mee te doen beselfen: „TJitgestoi't als water!" Uitgestort als water! D. w. z., evenals de ééne droppel neervallend den anderen na zich trekt, en er na dien weer een droppel en altoos droppelen, door een onweêrstaanbaren drang, elkaar na vliegen, ja, al het water, als in een enkelen ruk, meekomt, en meekomend neêrdruischt in de diepte, zoo ook was het voor uw Jezus. Een beginnen van het afvloeien van zijn kracht, dat onmiddellijk toenam, aanzwol, al sterker werd, tot het opeens was, of hij als een vat werd omgekeerd, en plotseling al zijn levenskracht ;

Uw

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen